Shell rozważa sprzedaż amerykańskiej działalności chemicznej za 8 mld USD

Shell plc (NYSE:SHEL) rozważa sprzedaż amerykańskiej działalności chemicznej. Wśród potencjalnych kupujących są ExxonMobil, LyondellBasell, Apollo oraz dział chemiczny Kuwait Petroleum Corporation. Aktywa mogą zostać wycenione na maksymalnie 8 mld USD, ale złożone oferty nie są wiążące i nie ma gwarancji, że transakcja dojdzie do skutku.

Sprzedaż oznaczałaby dużą zmianę strategiczną. Shell mocno inwestował w działalność chemiczną, w tym 14 mld USD w kompleks Monaca w Pensylwanii. Zakład może produkować do 1,6 mln ton polimerów rocznie. Sprzedaż całego amerykańskiego portfela za maksymalnie 8 mld USD oznaczałaby więc zgodę na znaczący rabat względem zainwestowanego kapitału.

Ruch wpisuje się w szerszą strategię dyrektora generalnego Waela Sawana. Shell chce kierować kapitał do działalności, w których spodziewa się wyższych stóp zwrotu. Spółka wcześniej wskazywała, że około 45 mld USD kapitału ulokowanego w chemii i odnawialnych źródłach energii przynosiło zbyt słabe wyniki. Jednocześnie twierdziła, że nie jest „naturalnym właścicielem” całego portfela chemicznego.

Argumenty przemawiające za sprzedażą

Największą korzyścią dla Shell byłaby większa dyscyplina kapitałowa. Zamiast dalej inwestować w biznes chemiczny, który w przeszłości miał problemy z osiąganiem atrakcyjnych zwrotów, spółka mogłaby zamienić aktywa na gotówkę i przeznaczyć ją na bardziej rentowne projekty związane z ropą, gazem i LNG, czyli skroplonym gazem ziemnym. Obecność kilku zainteresowanych kupujących daje Shell także lepszą pozycję negocjacyjną, szczególnie jeśli będą oni konkurować o najbardziej atrakcyjne zakłady.

Sprzedaż pasuje również do poprawy ostatnich wyników Shell. W drugim kwartale 2026 r. spółka wypracowała 9,84 mld USD zysku netto, ponad dwa razy więcej niż rok wcześniej. Był to także drugi najwyższy kwartalny zysk w historii firmy. Wynik wsparły wysokie ceny ropy i gazu, działalność LNG oraz handel na rynkach surowców. Zadłużenie netto spadło do 41,8 mld USD, a wskaźnik zadłużenia obniżył się do 18,7%.

Udana sprzedaż biznesu chemicznego mogłaby umocnić postrzeganie Shell jako bardziej skoncentrowanej spółki energetycznej, a nie konglomeratu działającego w zbyt wielu obszarach. Firma już zmierza w tym kierunku. Zawarła między innymi umowę przejęcia kanadyjskiego producenta gazu łupkowego ARC Resources za 16,4 mld USD. To największa akwizycja Shell od dekady.

Sprzedaż może przynieść także korzyść wycenową. Nawet jeśli 8 mld USD będzie znacznie mniej niż historyczne nakłady Shell, zamiana nierentownych aktywów na gotówkę może zwiększyć wartość dla akcjonariuszy, jeżeli środki zostaną przeznaczone na działalność generującą wyższe zwroty. Kluczowe pytanie nie dotyczy więc tego, ile Shell zainwestował w przeszłości, lecz tego, jaki zwrot aktywa mogą przynieść w przyszłości.

Argumenty przeciwko sprzedaży

Największe ryzyko polega na tym, że Shell może sprzedać potencjalnie wartościowy biznes długoterminowy w niewłaściwym momencie. Oczekuje się, że popyt na produkty chemiczne pozostanie stosunkowo odporny, nawet gdy popyt na paliwa transportowe będzie pod presją ze względu na rozwój samochodów elektrycznych. Z czasem chemia może odpowiadać za coraz większą część światowego popytu na ropę i gaz.

Z tego powodu wycofanie się Shell z chemii może budzić strategiczne wątpliwości. Konkurenci, tacy jak ExxonMobil, Chevron, Saudi Aramco i Adnoc, rozwijają działalność chemiczną lub rozważają większe zaangażowanie w ten sektor. Chcą w ten sposób przejmować większą część wartości — od wydobycia ropy i gazu ziemnego aż po produkcję tworzyw sztucznych oraz innych wyrobów chemicznych. Jeśli Shell sprzeda aktywa teraz, a marże w chemii trwale się odbudują, spółka może żałować tej decyzji.

Kolejnym problemem jest potencjalna wycena na poziomie 8 mld USD. Shell zainwestował 14 mld USD w sam zakład w Monaca, dlatego wpływy ze sprzedaży całego amerykańskiego portfela oznaczałyby znaczną utratę kapitału w porównaniu z historycznymi nakładami. Nie musi to oznaczać, że sprzedaż będzie nieopłacalna, ale pokazuje, jak słabe wyniki przyniosła dotychczasowa strategia chemiczna.

Ryzyko dotyczy także samego przebiegu transakcji. Oferty nie są wiążące, a do sprzedaży może ostatecznie nie dojść. Nawet jeśli Shell zawrze umowę, kupujący mogą dążyć do obniżenia ceny ze względu na wcześniejsze wyniki finansowe aktywów. Shell wcześniej sygnalizował, że wolałby zachować cierpliwość i nie sprzedawać biznesu w dołku cyklu chemicznego.

Shell staje się również coraz bardziej zależny od podstawowej działalności związanej z ropą, gazem i handlem. Ostatnie wyniki były wyjątkowo mocne, ale część tej poprawy wynikała z napięć geopolitycznych i szczególnie korzystnych warunków na rynkach. Reuters poinformował, że wyniki Shell w drugim kwartale znacząco wsparły wyższe ceny energii i zaburzenia na rynkach. Normalizacja tych warunków oznaczałaby, że segment wydobywczy oraz inwestycje w LNG musiałyby zapewnić trwałe zwroty.

Wnioski

Dla Shell potencjalna sprzedaż biznesu chemicznego ma więcej argumentów strategicznych niż zagrożeń, o ile zarząd uzyska rozsądną cenę i właściwie wykorzysta wpływy. Transakcja pozwoliłaby wycofać się z działalności, która pochłonęła znaczny kapitał, ale nie zapewniała regularnie atrakcyjnych zwrotów. Uwolnione środki mogłyby trafić do ropy, gazu, LNG i handlu, gdzie ostatnie wyniki finansowe Shell były znacznie lepsze.

Głównym minusem pozostaje możliwość sprzedaży strategicznie wartościowego biznesu z dużym rabatem, właśnie wtedy, gdy chemia może zyskiwać na znaczeniu dla całej branży energetycznej. Wycena na poziomie 8 mld USD podkreśla również słabe zwroty z wcześniejszych inwestycji Shell w działalność chemiczną.

Inwestorzy powinni zwrócić szczególną uwagę na ostateczną cenę sprzedaży. Transakcja blisko górnej granicy podawanego przedziału, a następnie przeznaczenie środków na redukcję zadłużenia, skup akcji własnych lub inwestycje w wysokorentowne projekty wydobywcze i LNG byłyby wyraźnym pozytywnym sygnałem. Znacznie niższa cena rodziłaby pytania, czy Shell nie realizuje strat wyłącznie po to, aby szybciej skoncentrować działalność na kluczowych obszarach.