Kevin Warsh obiecał zmianę polityki Fedu. Czy pokonał inflację?

W Waszyngtonie często można usłyszeć powiedzenie, że „personel to polityka”. Oznacza ono, że osoby wybierane przez prezydenta na najważniejsze stanowiska mają ogromny wpływ na sposób kształtowania polityki. Dotyczy to także Rezerwy Federalnej, czyli Fedu — najpotężniejszego banku centralnego na świecie, który może silnie oddziaływać na rynki i ceny aktywów.

Kevin Warsh został przewodniczącym Fedu 22 maja 2026 r. Zapowiedział, że będzie prowadził politykę pieniężną inaczej niż jego poprzednicy, a szczególnie inaczej niż Jerome Powell, do którego prezydent Trump zraził się po ponownym wyborze.

Mimo wezwań Trumpa do obniżenia stóp procentowych Warsh prezentował bardziej jastrzębie podejście. Zapowiedział „zmianę podejścia” w Fedzie, aby skuteczniej walczyć z inflacją. Oznacza to większy nacisk na realizację zadania Fedu dotyczącego utrzymania niskiej i stabilnej inflacji, a nie na wspieranie zatrudnienia.

Takie podejście jest uzasadnione — ocenia wielu ekonomistów i obserwatorów Fedu. Inflacja ogółem wyniosła 3,5% w ciągu 12 miesięcy do czerwca, który był najnowszym dostępnym okresem pomiaru. Po wyłączeniu zmiennych cen żywności i energii, co określa się mianem inflacji bazowej, ceny wzrosły w ciągu roku o 2,6%. To znacznie więcej niż długoterminowy cel Fedu wynoszący 2%. Jednocześnie rynek pracy pozostał odporny, a bezrobocie utrzymywało się na bardzo niskim poziomie 4,2%.

Czy Warsh zrealizował więc zapowiadaną zmianę podejścia, która miała doprowadzić do pokonania inflacji? Najlepsza odpowiedź brzmi prawdopodobnie: jeszcze nie.

Plan Warsha zależy od pięciu nowych zespołów roboczych

Obecny plan Warsha opiera się na pięciu zespołach roboczych powołanych do zbadania obszarów kluczowych dla polityki pieniężnej Fedu:

• Komunikacja: przegląd sposobu, w jaki Fed przedstawia dyskusje i decyzje dotyczące polityki pieniężnej w warunkach niepewności.
• Polityka bilansu: analiza kosztów, korzyści i konsekwencji instytucjonalnych obecnego sposobu zarządzania bilansem Fedu.
• Dane: poprawa jakości i szybkości pozyskiwania rzeczywistych danych gospodarczych, które pomagają Fedowi podejmować decyzje.
• Produktywność i miejsca pracy: ocena wpływu nowych technologii ogólnego zastosowania, w tym sztucznej inteligencji, na gospodarkę, aby lepiej wspierać decyzje Fedu.
• Ramy polityki inflacyjnej: ponowne przeanalizowanie tego, jak Fed rozumie czynniki wpływające na inflację i jak na nie reaguje.

Wyniki prac tych zespołów, a więc także plany reformy Fedu, mają zostać opublikowane dopiero pod koniec roku.

Od objęcia stanowiska Warsh przewodniczył tymczasem dwóm posiedzeniom Federalnego Komitetu Otwartego Rynku, komitetu Fedu odpowiedzialnego za ustalanie stóp procentowych. Mimo podwyższonej inflacji i wezwań do podniesienia stóp w reakcji na wzrost cen, podczas obu posiedzeń komitet pozostawił docelowy poziom stopy procentowej bez zmian.

Ed Yardeni, który analizuje działania Fedu, gospodarkę i rynki finansowe, uważa, że Warsh zbyt skąpo ujawnia szczegóły swoich planów reform. Za jego kadencji docelowy poziom inflacji Fedu nadal wynosi 2%, ale — jak ocenia Yardeni — „inwestorzy mają trudności ze zrozumieniem, co, kiedy i jak ma doprowadzić do osiągnięcia tego celu”.

Na ocenę tego, czy Warsh wprowadzi nowe sposoby walki z inflacją, trzeba więc jeszcze poczekać.