Debiut Kevina Warsha w Fedzie może zaskoczyć rynki; na celowniku dwa walory wrażliwe na stopy

W środę Kevin Warsh pojawi się na mównicy w siedzibie Rezerwy Federalnej i po raz pierwszy jako przewodniczący Fed odpowie na pytania. W dniu tym odczeka tylko moment po zaprzysiężeniu 22 maja, po głosowaniu Senatu 54-45, a następnie już po raz pierwszy „zaklepie” posiedzenie FOMC. Sama decyzja o stopach pozostaje jednak niemal pewna: powszechnie oczekuje się utrzymania przedziału dla federal funds rate na poziomie 3,50%–3,75%, gdzie stopy znajdują się od grudnia. W praktyce prawie 100% uczestników rynku zakłada brak zmian.

Największe znaczenie ma więc nie to, czy stopy wzrosną albo spadną, tylko jak Fed zaprezentuje swoją narrację. Jest realna szansa, że Warsh zabrzmi bardziej „gołębio”, niż zakłada nastawienie dominujące wśród inwestorów.

Co rynki brały pod uwagę przed czerwcowym posiedzeniem Fed

Klasyczny obraz tego spotkania wyglądał następująco: inflacja w bieżącym roku utrzymywała się wysoko, a odczyt za kwiecień ustanowił trzyletnie maksimum. Dodatkowo wzrost cen energii po wybuchu wojny między USA a Iranem pogorszył sytuację. Spodziewano się, że zaktualizowane Summary of Economic Projections przesunie akcent w stronę jastrzębich wniosków — zarówno przez wyższą inflację, jak i nieco wyższą ścieżkę stóp w tzw. „kropkach” (dot plot).

Na papierze scenariusz był więc jastrzębi: utrzymanie stóp, „higher-for-longer” w dot plot oraz nowy przewodniczący z reputacją osoby szczególnie uważnej na inflację. Jednak to podejście szybko straciło aktualność, bo w weekend zmieniła się kluczowa część układanki.

Wstrząs na rynku ropy stopniowo się odwraca

W niedzielę USA i Iran ogłosiły ramy porozumienia mającego zakończyć wojnę. W planie przewidziano bezcłowne (toll-free) ponowne otwarcie Cieśniny Hormuz oraz zniesienie amerykańskiej blokady morskiej. Reakcja rynku była natychmiastowa: amerykańska ropa spadła o ponad 5% do poziomu poniżej 80 USD za baryłkę, najniższego od początku marca. Jeszcze tydzień wcześniej kurs zniżkował już o ponad 6% w oczekiwaniu na to wydarzenie.

To istotne, bo największy czynnik podbijający obawy inflacyjne i uzasadniający bardziej jastrzębie nastawienie — szok na energii — realnie przestaje działać. Ważny jest też dodatkowy niuans: kształt dot plot, który trafi pod obrady, był w dużej mierze przygotowany zanim ogłoszono te wydarzenia.

Dlatego problem inflacji zawsze bardziej dotyczył energii niż przegrzewającej się gospodarki. Pod spodem widać jednak wyraźne wyciszanie: choć nagłówkowy CPI wyniósł 4,2%, to rdzeń tracił dynamikę. W maju core CPI wzrósł o 0,2% m/m, mniej niż oczekiwano. Po wyłączeniu żywności, mieszkalnictwa i energii inflacja podstawowa utrzymuje się około 2,4%, czyli praktycznie na celu. Połączenie cofającego się szoku podażowego i chłodniejszego rdzenia to dokładnie taki rodzaj inflacji, który bank centralny powinien „przeczekać”, zamiast reagować zbyt agresywnie.

Dlaczego komunikacja Warsha może pójść w inną stronę

Duże znaczenie ma też sam Warsh. Prezydent Trump wybrał go właśnie po to, by prowadził politykę sprzyjającą niższym stopom. Jeszcze kilka dni przed posiedzeniem Warsh dostał polityczną „osłonę”: wskazywano, że nie ma powodu, by podnosić stopy, a Fed powinien je obniżać.

Do tego dochodzi nowy lider, który chce zaznaczyć własną epokę i krytykował Fed za sytuacje, gdy własne prognozy prowadzą do błędów w polityce. Taki zestaw powodów może sprawić, że będzie mniej skłonny podbijać jastrzębi wydźwięk dot plot i jednocześnie otworzy drzwi pod cięcia w dalszej części roku.

To nie jest jednak scenariusz „na pewno”. Warsh budował swoją reputację jako jastrząb inflacyjny, a projekcje mogą wyjść wyżej, niż oczekiwano. Ponadto skłonność do oszczędnej komunikacji może oznaczać, że niewiele zdradzi. Dovish surprise (zaskoczenie gołębią wymową) jest więc kwestią prawdopodobieństwa, a nie gwarancji.

Mimo to ryzyko jest asymetryczne: rynkowa pozycja jest już mocno „ustawiona” na jastrzębi ton, a zmiana w jedną stronę nie wymaga nawet formalnego cięcia. Wystarczy sygnał, że słabnący szok na ropie zmienia rachunek decyzyjny.

Dwa walory szczególnie wrażliwe na stopy

Jeśli w przekazie dominować będzie podejście bardziej gołębie, to najbardziej powinny na tym skorzystać te segmenty rynku, które długo wyceniały „higher-for-longer”. Wyróżniają się dwa nazwiska, przy czym oba mają Zacks Rank #2 (Buy), ale różnią się profilem ryzyka.

Pierwszy jest Prologis (PLD) — spółka o wysokiej jakości i „stabilizującej” roli. Największy na świecie REIT z sektora przemysłowego i logistyki jest w dużej mierze bezpośrednim beneficjentem spadku rentowności: wyceny REIT-ów i koszty finansowania poruszają się odwrotnie do zmian dochodowości obligacji.

Z systemu Zacks wynika, że Prologis został niedawno podniesiony do rekomendacji Buy, a fundamenty wspierają tę tezę. Za pierwszy kwartał Prologis odnotował 1,50 USD na akcję z core FFO (funds from operations), co oznacza wzrost o 5,6% rok do roku i jednocześnie przewyższenie konsensusu. Konsensus dla FFO na 2026 r. podniesiono, a oczekiwania wskazują na wzrost w „mid-single digit”, przy czym przychody mają rosnąć o ok. 4,9%. Prologis jest postrzegany jako uporządkowany, nastawiony na dochód gracz, który — obok rosnącego wątku konwersji pod data center — ma działać jak stabilny compounder.

Drugim kandydatem jest T1 Energy (TE) — bardziej „dynamiczna” i spekulatywna propozycja, mocno zależna od kosztu finansowania. Spółka buduje zintegrowany łańcuch dostaw w USA dla produkcji energii z słońca i baterii. To historia inwestycji w czystą energię, która jest szczególnie wrażliwa na stopy: niższe stopy poprawiają opłacalność projektów i zwiększają popyt.

Momentum wygląda obiecująco: w pierwszym kwartale przychody T1 Energy wyniosły 177,7 mln USD, czyli o 175% więcej rok do roku i wyraźnie powyżej Zacks Consensus Estimate. Dodatkowo planowane przejęcie firmy KORE Power zajmującej się magazynowaniem energii ma pchnąć T1 Energy w kierunku tematu związanego z zasilaniem dla AI i data center. Spółka ma obecnie Zacks Rank #2 (Buy) oraz drugą najwyższą notę Growth Score na poziomie B, co odzwierciedla korzystny zwrot w rewizjach prognoz.

Co będzie katalizatorem

Środowe popołudnie to moment, w którym rynek sprawdzi, czy Warsh „przejdzie” nad szokiem podażowym, który właśnie zaczyna się odwracać, i czy utrzyma przekaz, że cięcia pozostają możliwe. W takim wariancie spółki wrażliwe na stopy mogą doczekać się przeszacowania: Prologis zyskiwałby na tle stabilności dużego REIT-u, a T1 Energy — dzięki wyższemu beta wzrostowemu charakterowi swojej historii.

W kontekście pozycji rynkowych najbliższe posiedzenie FOMC i pierwsze wystąpienie Warsha mogą więc okazać się testem nie tyle dla samej decyzji o stopach, ile dla tonu, jakim Fed będzie uzasadniał kolejne kroki.