Rynek obligacji kontra Fed: rosną rentowności

Inwestorzy z Wall Street wycofują się z oczekiwań na podwyżkę stóp przez Rezerwę Federalną we wrześniu. Rynek obligacji wysyła jednak sygnał w przeciwnym kierunku.

Implikowane prawdopodobieństwo podwyżki stóp na posiedzeniu Fedu 16 września spadło z niemal 100% pod koniec lipca do około jednej trzeciej. W tym samym czasie rentowność 30-letnich obligacji skarbowych USA (^TYX) wzrosła z około 5,09% do 5,31%, osiągając najwyższy poziom od 2007 roku.

Na pierwszy rzut oka te ruchy wydają się nielogiczne. Jeśli inwestorzy oczekują mniej zdecydowanego zaostrzania polityki pieniężnej przez Fed, długoterminowe koszty pożyczania pieniędzy powinny również spadać.

Tymczasem rosną.

To ponownie stawia prezesa Fedu Kevina Warsha w coraz bardziej znajomej sytuacji. Jest on rozdarty między działaniami banku centralnego a tym, czego — jak się wydaje — oczekują rynki finansowe.

Od lipcowego posiedzenia rynki znacząco poluzowały warunki finansowe, mimo utrzymujących się wysokich długoterminowych stóp procentowych.

Warsh pozostawił otwartą możliwość podwyżki stóp we wrześniu. Financial Times podał na początku tego miesiąca, powołując się na osoby znające jego sposób myślenia, że może on rozważyć podwyżkę, jeśli inflacja okaże się wysoka, a rynki zaczną oczekiwać wzrostu kosztów finansowania.

Prawdopodobieństwo wrześniowej podwyżki jednak spadło. Długoterminowe rentowności nie poszły za tym ruchem.

Na tę rozbieżność zwraca uwagę Jim Bianco z Bianco Research.

„Jeśli chcecie optymistycznie patrzeć na obligacje, to czy naprawdę chcecie, żeby Fed nie podniósł stóp we wrześniu?” — napisał Bianco w ubiegłym tygodniu.

Jego argument dotyczy szerszego zjawiska.

Fed rozpoczął obniżanie stóp 18 września 2024 roku i od tego czasu obniżył główną stopę procentową o 1,75 punktu procentowego. Mimo to rentowność 10-letnich obligacji skarbowych wzrosła o około 1 punkt procentowy, a rentowność obligacji 30-letnich zwiększyła się o około 1,3 punktu procentowego.

To właśnie ta dynamika stoi za działaniami tak zwanych „strażników rynku obligacji”, którzy wykonują za Fedem jego niewdzięczną pracę. Fed kontroluje kluczową krótkoterminową stopę procentową, ale to inwestorzy ostatecznie decydują, jakiego oprocentowania wymagają za pożyczanie pieniędzy na dziesięciolecia.

Od rozpoczęcia przez Fed obniżek krótkoterminowych stóp ceny długoterminowych obligacji skarbowych spadają. Spadek cen oznacza wzrost ich rentowności.

Według wyliczeń Bianco tylko cykl obniżek stóp z 1980 roku przyniósł podobnie silny wzrost rentowności obligacji 10-letnich. Tamten okres trwał zaledwie 119 dni, zanim Fed zmienił kierunek i ponownie zaczął podnosić stopy.

Sygnał płynący z rynku obligacji nie sprowadza się jednak wyłącznie do hasła, że inflacja jest zbyt wysoka.

Większość wzrostu rentowności obligacji 10-letnich od rozpoczęcia obniżek stóp przez Fed wynikała ze wzrostu realnych stóp procentowych, czyli oprocentowania po uwzględnieniu inflacji. Nie towarzyszył temu porównywalny wzrost oczekiwań inflacyjnych inwestorów. Badacze Fedu wskazywali również na inne długoterminowe zagrożenia, w tym perspektywy deficytu budżetu federalnego oraz wstrząsy gospodarcze, które mogą prowadzić do wzrostu długoterminowych stóp procentowych.

Wyjaśnienie przedstawiane przez Bianco pozostaje hipotezą. Teraz można je zweryfikować.

Jeśli oczekiwania na wrześniową podwyżkę stóp odżyją, a rentowność obligacji 30-letnich w końcu spadnie, rynek obligacji zareaguje dokładnie tak, jak oczekuje Bianco.

„Traderzy na rynku obligacji mogą przestać panikować, gdy Fed zacznie panikować” — napisał Bianco.