Newmont: ponad 5 mln uncji z przybrzeżnej strefy Lihir od 2028 r., przy utrzymanych prognozach na 2026 r.

Newmont podsumował wyniki II kwartału 2026 i przedstawił plany związane z projektem Lihir Nearshore Barrier. Spółka wskazała, że bariera przybrzeżna Lihir ma odblokować ponad 5 mln uncji począwszy od 2028 roku, a zarząd utrzymuje prognozy na 2026 rok.

W II kwartale 2026 Newmont zrealizował 1,3 mln uncji złota, 17 tys. ton miedzi oraz 7 mln uncji srebra. Spółka podała też, że wygenerowała 2,2 mld USD wolnych przepływów pieniężnych w kwartale oraz 2,9 mld USD przepływów z działalności operacyjnej po uwzględnieniu zmian w kapitale obrotowym.

Zarząd mocno akcentował zwroty kapitału do akcjonariuszy. Newmont przekazał, że od ostatniego calla, w tym po lipcowych skupach akcji, zwrócił akcjonariuszom około 1,9 mld USD poprzez dywidendy kwartalne i bieżące skupy akcji. Spółka poinformowała również, że odkąd rozpoczęła program skupu akcji, zrealizowała już skup ponad 100 mln akcji.

W obszarze realizacji portfela Newmont poinformował o postępie projektu Red Chris. Spółka podała, że projekt typu block cave uzyskał kluczowe zgody regulacyjne od prowincji British Columbia. Zespół koncentruje się na zakończeniu studium wykonalności oraz doprowadzeniu projektu do decyzji zarządu (Board) i finalnych decyzji inwestycyjnych.

Odnosząc się do zdarzenia sejsmicznego w Cadia, Newmont podał, że produkcja z działających grot (operating caves) została wznowiona w połowie czerwca. Spółka podkreśliła przy tym, że nadal oczekuje braku wpływu na pełnoroczne prognozy produkcji w 2026 roku.

W wynikach finansowych Newmont wskazał na 3,8 mld USD skorygowanego EBITDA (EBITDA to zysk operacyjny „przed odsetkami, podatkami i amortyzacją”, a wersja skorygowana usuwa wybrane pozycje) oraz skorygowany zysk na akcję (EPS) w wysokości 2,10 USD. Spółka raportowała też wolne przepływy pieniężne na poziomie 2,2 mld USD.

Jeśli chodzi o koszty, Newmont podał, że gold all-in sustaining costs (koszty „all-in” podtrzymujące produkcję, czyli szeroka miara kosztów utrzymania) wyniosły 1 621 USD za uncję w ujęciu „byproduct basis”. Spółka zaznaczyła, że to nadal wyraźnie poniżej pełnorocznych prognoz na poziomie 1 680 USD za uncję. Jako czynniki narastające sekwencyjnie wskazano pełny kwartalny wpływ wyższych opłat licencyjnych (royalties) w Ghanie oraz wyższych cen diesla.

W kwestii bilansu Newmont zakończył II kwartał z 3,4 mld USD netto gotówki. Spółka określiła to jako wynik „nieco powyżej” górnej granicy celu netto gotówki w wysokości 1 mld USD, z dopuszczalnym odchyleniem plus/minus 2 mld USD.

Zarząd omówił też harmonogram realizacji produkcji w ramach roku. Newmont wskazał, że przesunięcia w czasie realizacji produkcji (phasing) uległy zmianie. Spółka oczekuje, że w I połowie roku dostarczy około 49% pełnorocznej produkcji, a w II połowie około 51%.

W III kwartale spółka zapowiedziała wyższe presje kosztowe. Newmont podkreślił, że łączna produkcja portfelowa w III kwartale ma pozostać mniej więcej na poziomie II kwartału. Jednocześnie zapowiedziano, że planowany wzrost utrzymujących nakładów inwestycyjnych (sustaining capital) o około 150 mln USD kwartał do kwartału ma przełożyć się na umiarkowanie wyższe koszty jednostkowe w III kwartale.

W alokacji kapitału Newmont potwierdził priorytet dla skupów akcji. Spółka wskazała, że po sfinansowaniu tych priorytetów cała nadwyżka gotówki ma trafiać na repurchase (skup akcji). Newmont dodał, że formuła skupu może wspierać dywidendę kwartalną w wysokości 0,27 USD na akcję na następnym corocznym przeglądzie, pod warunkiem zgody zarządu.

W trakcie pytań i odpowiedzi pojawiły się wątki presji kosztowej. Newmont odniósł się do rosnących kosztów energii. Spółka podała, że przy skoku ceny ropy do 100 USD za baryłkę będzie obserwować presję kosztową, a także przypomniała wrażliwość: zmiana ceny ropy o 10 USD za baryłkę przekłada się na około 60 mln USD wpływu w ujęciu rocznym.

W wątku Red Chris padło pytanie o inwestycję rządu Kanady o wartości 500 mln USD. Newmont wskazał, że obecnie pracuje nad memorandum ustaleń (MOU), aby określić pełne warunki i zasady przyznania grantu.

Pytania dotyczyły też drogi powrotu do poziomu 6 mln uncji oraz zależności od Cadia. Newmont podkreślił, że rozwój jaskiń Cadia zmniejsza zależność spółki od tego obszaru i wymienił inne dźwignie produkcyjne: Ahafo North, Cerro Negro, Tanami, Boddington oraz Lihir Nearshore Barrier.

Odnosząc się do ścieżki Lihir, spółka oceniła ją pozytywnie. Zarząd wskazał na stabilność dzięki pracy kopalni, poprawę niezawodności oraz redukcję kosztów i kosztów pracy.

Wątek studium wykonalności (feasibility study) dla Red Chris oraz możliwe tempo wzrostu nakładów inwestycyjnych wiązano z porównaniem kosztów. Newmont oczekuje, że capex będzie wyższy niż pierwotnie podawane kwoty w ramach Newcrest. Spółka zadeklarowała też bardzo rygorystyczny proces przed przedstawieniem tematu zarządowi.

W sprawie wznowienia Cadia Newmont rozróżnił status dwóch działających grot. Spółka podała, że dwie kopalniane „grotowe” jednostki są w pełni z powrotem w produkcji. Jednocześnie wskazano, że pozostaje wstrzymane ustanawianie (establishment), ponieważ podczas ustanawiania jaskiń obserwuje się aktywność sejsmiczną.

Newmont odpowiedział również na pytania o Nevada Gold Mines i możliwe kompensacje wartości (value offsets). Spółka wskazała, że korzyści ze synergii z operacji NGM mają skompensować potencjalne wymagania kapitałowe po stronie Newmont.

Pojawił się też wątek ryzyk w Ghanie i bieżącego zaangażowania. Newmont podał, że prowadzi aktywne rozmowy i zawarł porozumienie dotyczące utworzenia grupy roboczej na rzecz „forward-looking agreement” (porozumienia ukierunkowanego na przyszłe warunki), które ma wspierać stabilność dla inwestycji.

Na pytanie o powrót do wieloletnich prognoz Newmont zapowiedział, że dąży do przeglądu sposobu przedstawiania prognoz w lutym przyszłego roku.

Spółka wprost opisała też dynamikę kapitału obrotowego. Wskazała, że w kwartale był to raczej niewielki odpływ gotówki, ale zmienność kapitału obrotowego może być kontynuowana, w tym możliwe odwrócenie części korzyści z należności (receivable benefit) ujętej w tym kwartale.