Frontline z rekordowym zyskiem w II kwartale 2026 roku

Frontline (NYSE:FRO) wypracowała w II kwartale 2026 roku rekordowy zysk netto w wysokości 659,2 mln USD, czyli 2,96 USD na akcję. Skorygowany zysk wyniósł 580,2 mln USD, czyli 2,61 USD na akcję. W porównaniu z poprzednim kwartałem wzrósł o 235,3 mln USD, przede wszystkim dzięki wyższym przychodom w przeliczeniu na czarter czasowy (TCE), czyli średnim dziennym stawkom uzyskiwanym przez jednostki.

„Frontline odnotowuje najlepszy kwartał w historii” – powiedział dyrektor generalny Lars Barstad. Jak wyjaśnił, na wyniki wpłynęła między innymi strategia zwiększania liczby dni rejsowych oraz udziału w rynku spot, czyli rynku przewozów zawieranych po bieżących stawkach. Spółka rozwijała tę ekspozycję w okresie słabszej koniunktury po pandemii COVID-19.

Wyniki floty i zakontraktowane przewozy

W II kwartale średnie dzienne stawki TCE wyniosły:

• 152 700 USD dla tankowców VLCC, czyli bardzo dużych jednostek do przewozu ropy,
• 111 400 USD dla tankowców Suezmax,
• 92 400 USD dla tankowców LR2/Aframax.

Barstad poinformował, że zakontraktowano 86% dni pracy floty VLCC po stawce 156 900 USD dziennie. W przypadku tankowców Suezmax zakontraktowano 79% dni po 117 400 USD dziennie. Flota LR2 miała zakontraktowane 70% dni po 81 000 USD dziennie. Wyliczenia obejmują okres od załadunku do rozładunku, w tym wpływ dni balastowych na koniec kwartału, czyli dni, w których statek płynie bez ładunku do miejsca rozpoczęcia kolejnego rejsu.

Dyrektor finansowa Inger Klemp poinformowała, że koszty operacyjne, wydatki administracyjne, koszty odsetkowe i amortyzacja były niższe niż w I kwartale. Koszty eksploatacji statków spadły o 4,3 mln USD. Spółka przypisała ten spadek głównie sprzedaży jednostek, wyższym rabatom od dostawców oraz częściowemu zniwelowaniu wpływu wyższych bieżących kosztów działalności. Wydatki administracyjne zmniejszyły się o 2,4 mln USD, a skorygowane koszty odsetkowe spadły o 4,8 mln USD dzięki niższemu zadłużeniu i niższym stopom procentowym.

Płynność, finansowanie i flota

Na 30 czerwca Frontline miała 1,2 mld USD płynności. Kwota obejmowała gotówkę, jej ekwiwalenty, niewykorzystany limit kredytu odnawialnego, zbywalne papiery wartościowe oraz środki wymagane przez banki jako minimalny poziom gotówki. Spółka nie ma istotnych terminów spłaty zadłużenia przed 2030 rokiem.

Na koniec czerwca pozostałe zobowiązania związane z budową nowych statków wynosiły 601,1 mln USD. Dotyczyły dziewięciu nowych jednostek nabywanych od podmiotu powiązanego z CMN. Według Klemp Frontline zabezpieczyła finansowanie tych statków w wysokości do 737 mln USD.

W II i III kwartale spółka obniżyła średnią ważoną marżę oprocentowania zadłużenia o około 52 punkty bazowe. Na koniec I kwartału wynosiła ona 178 punktów bazowych, a później spadła do 126 punktów bazowych. Do obniżki przyczyniły się zmiany w istniejących umowach finansowania, refinansowanie, finansowanie nowych statków oraz sprzedaż aktywów.

Po dostarczeniu pozostałych zamówionych tankowców VLCC i sprzedaży dwóch jednostek VLCC flota Frontline ma składać się z 40 tankowców VLCC, 19 tankowców Suezmax oraz 18 tankowców Aframax/LR2. Średni wiek floty wynosi 6,6 roku. Wszystkie jednostki to statki typu ECO, zaprojektowane z myślą o niższym zużyciu paliwa, a 69% floty ma instalacje oczyszczania spalin.

Szacowany próg rentowności gotówkowej w ujęciu 12-miesięcznym, czyli stawka potrzebna do pokrycia bieżących kosztów gotówkowych, wynosi:

• 23 800 USD dziennie dla tankowców VLCC,
• 25 700 USD dziennie dla tankowców Suezmax,
• 22 200 USD dziennie dla tankowców LR2,
• około 23 900 USD dziennie dla całej floty.

Wyliczenia uwzględniają koszty dokowania siedmiu tankowców VLCC, siedmiu Suezmaxów i ośmiu LR2. Po wyłączeniu kosztów dokowania średni próg rentowności dla całej floty wynosił około 22 300 USD dziennie.

Zakłócenia na rynku ograniczają efektywną podaż statków

Barstad powiedział, że stawki na rynku tankowców pozostawały wysokie w warunkach zwiększonego ryzyka w Zatoce Omańskiej, na Morzu Czerwonym i Morzu Czarnym, a także ponownej aktywności Huti. Wskazał na wysokie premie za ryzyko na wybranych trasach. Poinformował również, że stawka referencyjna TD3C zbliżała się do 600 000 USD dziennie, a TD15 wynosiła około 100 000 USD dziennie.

Według Barstada eksport ropy z obszaru położonego wewnątrz Cieśniny Ormuz zmniejszył się o 82%, a import ropy do Chin spadł w tym samym okresie o 35%. Mimo niższych wolumenów liczba dni, w których tankowce VLCC pozostawały bezczynne, wzrosła o 23%. Przyczyną były opóźnienia i coraz bardziej złożone schematy handlu.

Zarząd zwrócił uwagę na rosnącą liczbę operacji przeładunku ładunku z jednego statku na drugi w pobliżu Fudżajry, Singapuru i Malezji. Wskazał również na wydłużenie tras przewozu ropy z basenu Atlantyku do Azji. Ładunki, które wcześniej płynęły bezpośrednio z Bliskiego Wschodu do Japonii, mogą obecnie wymagać kilku etapów transportu i przeładunków między statkami. Zwiększa to popyt mierzony w tonomilach, czyli uwzględniający zarówno masę ładunku, jak i dystans, a jednocześnie ogranicza faktyczną podaż dostępnych tankowców.

Podczas sesji pytań i odpowiedzi Barstad powiedział, że wzrosła liczba statków pozostających bezczynnie u wybrzeży Omanu i wzdłuż wybrzeża Indii. Było to związane z większą aktywnością w zakresie przeładunków między jednostkami. Niepewność dotycząca terminów tych operacji powodowała opóźnienia dla podmiotów czarterujących statki.

Podział kapitału i perspektywy rynku

Frontline nadal koncentruje się na wypłacie gotówki akcjonariuszom, bez istotnej zmiany strategii dotyczącej zadłużenia. W obecnych warunkach spółka korzysta z długoterminowych czarterów. Barstad ocenił, że od lata poprawiła się dostępność dwu- i trzyletnich kontraktów czarterowych dla tankowców VLCC.

Frontline może potencjalnie zawrzeć kilka kolejnych trzyletnich kontraktów po bieżących stawkach. Wynosiły one nadal mniej niż 80 000 USD dziennie, ale zbliżały się do tego poziomu, zależnie od terminu dostawy statku. Według Barstada kontrakty terminowe na trasie TD22 z Zatoki Meksykańskiej do Azji były wyceniane na około 100 000 USD dziennie w 2028 roku.

Spółka sprzedała również dwa tankowce VLCC, a uzyskane środki wypłaciła w formie dywidendy specjalnej. Barstad powiedział, że Frontline uznała sprzedaż za sposób na uzyskanie premii za jednostki, które mogą być przydatne nabywcom chcącym przejąć kontrolę nad logistyką w rejonie Cieśniny Ormuz. Frontline nie prowadziła w tym czasie przewozów do Zatoki Arabskiej.

Barstad ocenił, że wielkość portfela zamówień na nowe tankowce pozostaje powodem do obaw. Same zamówienia na tankowce VLCC odpowiadają około 33,5% obecnej floty tych jednostek. Perspektywa rynku wygląda jednak bardziej zrównoważenie po uwzględnieniu wieku statków. Frontline szacuje, że w ciągu najbliższych pięciu lat około 578 jednostek w obsługiwanych przez nią segmentach zbliży się do wieku 20 lat. Łączny portfel zamówień obejmuje około 707 statków.

Barstad powiedział również, że wraz ze zbliżaniem się zimy ważnym tematem dla rynku mogą stać się spadki zapasów, szczególnie w Stanach Zjednoczonych i Chinach. Dodał, że rynek długoterminowych czarterów coraz wyraźniej uwzględnia możliwość utrzymania się obecnych zakłóceń.

Frontline Ltd. (NYSE:FRO) to globalna firma żeglugowa specjalizująca się w morskim transporcie ropy naftowej i produktów naftowych. Jej podstawowa działalność obejmuje posiadanie i eksploatację tankowców VLCC, Suezmax i Aframax. Dzięki czarterom długoterminowym, działalności na rynku spot oraz czarterom na określony czas Frontline oferuje przewozy producentom energii, rafineriom i firmom handlowym na całym świecie.

Flota Frontline składa się głównie z dużych, oceanicznych tankowców zdolnych do przewozu znacznych ilości ropy naftowej na trasach międzykontynentalnych.