Gdy Trump mówi o Iranie, ceny ropy reagują — wzorzec wart uwagi inwestorów

Ropa znów drożeje w związku z narastającymi napięciami na Bliskim Wschodzie. Cieśnina Ormuz jest de facto zamknięta. Przez ten pojedynczy morski przesmyk przechodzi około 20% światowego eksportu ropy, więc trwający konflikt mocno zaburzył rynek energii.

Konflikt jest aktywny od stosunkowo krótkiego czasu, ale pojawia się wzorzec. Gdy ceny ropy gwałtownie rosną, prezydent Donald Trump w przeszłości deeskalował napięcia, szczególnie gdy cena przekraczała 100 USD za baryłkę. Nie ma jednak pewności, że wydarzy się to ponownie, dlatego inwestorzy długoterminowi powinni patrzeć szerzej niż na krótkotrwałe wahania cen.

Przed wyborami w połowie kadencji, planowanymi na później w 2026 r., implikacje polityczne są istotne. Wyższe ceny ropy podnoszą koszty dla konsumentów, co z kolei zwiększa obawy o inflację. Wyższa inflacja może skłonić Rezerwę Federalną (Fed) do podwyżek stóp procentowych, co może natomiast podsycać lęk przed recesją. Wszystko to ma znaczenie, gdy za kilka miesięcy wyborcy będą wybierać nowy skład Senatu i Izby Reprezentantów.

Sektor energetyczny jest z natury zmienny. Wall Street często skupia się na krótkoterminowych skutkach geopolitycznych wydarzeń i traci z oczu dłuższy horyzont. To, co teraz przyciąga nagłówki, nie jest wyjątkowe — to kolejna fala zmienności w branży.

Można próbować zarabiać na krótkoterminowych wahaniach cen ropy, kupując i sprzedając producenta upstream, takiego jak Devon Energy (NYSE: DVN). Devon, działając głównie na rynku USA, nie jest bezpośrednio dotknięty konfliktem na Bliskim Wschodzie i skorzysta na wyższych cenach ropy. Jednak jego przychody i zyski będą też spadać, gdy ceny spadną. Akcje firm upstream zwykle podążają za cenami energii, jeśli ktoś potrafi je przewidzieć.

Dla większości inwestorów lepszym wyborem będą większe, zdywersyfikowane spółki zintegrowane, takie jak ExxonMobil (NYSE: XOM) i Chevron (NYSE: CVX). To jedne z największych firm energetycznych na świecie. Mają aktywa w różnych regionach, które nie są bezpośrednio dotknięte konfliktem na Bliskim Wschodzie. Posiadają też segmenty midstream (rurociągi) i downstream (rafinerie oraz działalność chemiczna), które łagodzą wpływ spadków cen ropy.

Ponadto Exxon i Chevron dysponują jednymi z najmocniejszych bilansów wśród spółek zintegrowanych. Wskaźnik dług do kapitału (debt-to-equity) Exxona wynosi około 0,2x, a Chevrona około 0,25x. To daje tym gigantom energetycznym możliwość zaciągania długu w spowolnieniu, by wspierać działalność i wypłaty dywidend.

Warto też zwrócić uwagę na historię dywidend. Chevron podnosił dywidendę corocznie przez 38 lat, a Exxon przez 43 lata. To świadectwo odporności tych firm w całym cyklu energetycznym. To wzorzec warty obserwowania.

Większość długoterminowych inwestorów powinna mieć pewną ekspozycję na sektor energetyczny ze względu na znaczenie ropy i gazu dla gospodarki. Próba timingowania decyzji politycznych prezydenta Trumpa i krótkoterminowych ruchów cen raczej nie jest skuteczną strategią. Lepiej skoncentrować się na większych, zdywersyfikowanych spółkach z solidnymi bilansami i stabilnymi dywidendami, zamiast na przewidywaniu kolejnych skoków cen ropy. Obecnie Chevron oferuje rentowność dywidendy 3,6%, a Exxon 2,6%, podczas gdy rentowność indeksu S&P 500 (SNPINDEX: ^GSPC) wynosi około 1%.