Protokóły Fed ujawniają głęboki rozłam w prognozach dotyczących stóp procentowych

Z protokołu 15-stronicowego posiedzenia Federal Open Market Committee (FOMC) z czerwca wynika, że wojna w Iranie, cła i boom inwestycji w sztuczną inteligencję napędzany popytem mogą stworzyć warunki inflacyjne skłaniające Fed do rozważenia podwyżek stóp później w tym roku.

Jednak nie od razu. Protokoły opublikowano 8 lipca i nie podają nazwisk uczestników, co utrudnia jednoznaczną interpretację dyskusji. Członkowie FOMC wyrażali obawy o wysoką inflację, ale zaznaczali, że potrzebne są dodatkowe dane, zanim zmienią cel dla stopy Federal Funds.

Główny ekonomista LPL Financial Jeffrey Roach ocenił, że posiedzenie przypominało „dobrą rodzinną sprzeczkę” nad różnymi scenariuszami gospodarczymi — sytuację z szerokim zakresem możliwych wyników. Roach dodał, że nie spodziewa się zmiany stóp na posiedzeniu zaplanowanym na 28–29 lipca.

Mandat Fed od Kongresu wymaga jednoczesnego dążenia do maksymalnego zatrudnienia i stabilnych cen. Niższe stopy ułatwiają zatrudnianie, ale mogą napędzać inflację. Wyższe stopy hamują wzrost cen, ale jednocześnie osłabiają rynek pracy i podnoszą koszt kredytu.

Komitet ustalający stopy głosował jednomyślnie w czerwcu za utrzymaniem celu dla stopy Federal Funds w przedziale 3,5%–3,75%. Wcześniej decydenci obniżali stopy o 25 punktów bazowych na trzech ostatnich posiedzeniach w 2025 roku, aby wesprzeć słabnący rynek pracy. Te „ubezpieczeniowe” obniżki ustały, gdy większość uznała, że ryzyko dalszego wzrostu cen przewyższa sygnały stabilizacji zatrudnienia.

Stopa Federal Funds to oprocentowanie, jakie Rezerwa Federalna (Fed) pobiera od innych banków za pożyczki na jedną noc. Zmiana tej stopy wpływa na koszty kredytów konsumenckich — od kart po kredyty samochodowe — i oddziałuje na długoterminowe oprocentowanie kredytów hipotecznych. Jest to jedno z narzędzi, które Fed może wykorzystać, by utrzymać zrównoważoną gospodarkę.

Przy omawianiu przyszłości polityki pieniężnej członkowie FOMC debatowali 16–17 czerwca nad kilkoma scenariuszami. W scenariuszu z łagodzącą się inflacją „większość” uczestników oczekiwała, że Fed „utrzyma lub ostatecznie obniży” zakres celu dla Federal Funds. Jednocześnie „większość” stwierdziła, że „pewne zacieśnienie polityki mogłoby być uzasadnione”, jeżeli inflacja pozostanie wysoka.

Po publikacji protokołów 7 lipca narzędzie CME Group FedWatch Tool oszacowało, że w tym roku istnieje co najmniej jedna szansa na podwyżkę o 25 punktów bazowych, a kolejne ruchy mogą nastąpić w 2027 roku.

Prezes Fed w Nowym Jorku John Williams powiedział 7 lipca, że polityka pieniężna jest dobrze ustawiona i oczekuje, iż Headline PCE — preferowany przez Fed miernik inflacji, który zbliża się do 4% — stopniowo spadnie w nadchodzących miesiącach wraz ze stabilizacją cen energii.

Nowy przewodniczący Fed Kevin Warsh mówił 1 lipca na dorocznym spotkaniu Europejskiego Banku Centralnego w Sintrze w Portugalii, że ryzyka inflacyjne osłabły w ostatnich tygodniach. Podkreślił zaangażowanie Fed w przywrócenie inflacji do celu 2%, dodając, że taktyka i strategia będą dopracowywane w kolejnych krokach.

Vinny Amaru, Global Investment Strategist w J.P. Morgan Wealth Management, napisał w mailu po raporcie o zatrudnieniu z czerwca (2 lipca), że gospodarka USA pozostaje w dużej mierze odporna. Według niego nieco słabsze przyrosty miejsc pracy i umiarkowany wzrost płac wzmacniają pogląd, że Fed pozostanie w trybie oczekiwania w tym roku, ponieważ te sygnały nie wskazują potrzeby podwyżek w celu schłodzenia przegrzewającego się rynku pracy.

Protokoły pokazują więc głęboki podział: część decydentów kalkuluje ryzyko inflacyjne i jest otwarta na podwyżki później w roku, a część woli czekać na jednoznaczne dane, które wskażą kierunek polityki pieniężnej.