Phillips 66 zmienia podejście inwestorów: napięcia wycenowe, sprzedaż insiderów i nadzieje na deal ws. Iranu

Żeby kupować i trzymać Phillips 66, inwestorzy muszą zakładać, że zintegrowany model biznesowy — obejmujący działalność Midstream, Chemicals i Refining — nadal będzie generować solidne środki pieniężne, nawet gdy nastroje w sektorze wahają się pod wpływem danych makro, w tym zmian cen ropy i doniesień o potencjalnym porozumieniu USA–Iran.

Ostatni spadek zainteresowania akcjami spółki zbiegł się w czasie z trzema czynnikami: obawami o możliwe przewartościowanie, informacjami o sprzedaży akcji przez insiderów na łączną kwotę ok. 8,1 mln USD oraz z osłabieniem cen ropy. Na tym tle szerzej cofały się również amerykańskie walory energetyczne, co rynek wiązał z rosnącą nadzieją na możliwy układ USA–Iran.

W samej firmie fundamenty gotówkowe pozostają mocnym punktem odniesienia. Phillips 66 wciąż prowadzi działalność tak, by generować duże przepływy pieniężne we wszystkich trzech filarach — Midstream, Chemicals i Refining — a dodatkowo zwraca kapitał akcjonariuszom poprzez dywidendy i programy skupu akcji oraz przebudowuje swój portfel działalności. Równolegle jednak zewnętrzne oceny wskazują na słabsze perspektywy wzrostu w kolejnych okresach.

Najbliższe ryzyka koncentrują się na marżach w segmencie rafinacji i na wyniku związanym z odnawialnymi źródłami energii (renewables). W zmiennym otoczeniu makro może to podnosić zmienność wyników kwartalnych i utrudniać utrzymanie tempa wzrostu.

Na tym tle szczególnie podkreślana jest konsekwencja w wypłatach dla akcjonariuszy. Spółka deklaruje dywidendę w wysokości 1,27 USD na akcję w ujęciu kwartalnym oraz kontynuuje działania prowadzące do zwrotu kapitału w formie buybacku. To element, który bezpośrednio łączy się z narracją o generowaniu gotówki i jej roli w finansowaniu inicjatyw rozwojowych w Midstream oraz w części związanej z rafinacją.

Jednocześnie pozostaje otwarte pytanie, czy tempo zwrotu gotówki da się utrzymać, jeśli w kolejnych kwartałach pojawi się wyraźniejsze osłabienie zysków. Tę niewiadomą inwestorzy zestawiają teraz z bieżącymi obawami o wycenę oraz aktywnością insiderów.

W prognozach pojawia się też konkretny obraz finansowy na dalsze lata: Phillips 66 zakłada, że do 2029 roku przychody mogą sięgnąć 133,8 mld USD, a zyski 8,4 mld USD. Oznacza to relatywnie płaski wzrost roczny przy jednoczesnym wzroście zysków — prognozowany wzrost z poziomu ok. 4,1 mld USD do około 4,3 mld USD.

W takich założeniach analityczne wyliczenia wskazują na wartość godziwą (fair value) rzędu 190,84 USD, co przekłada się na potencjał ok. 11% w górę względem obecnego kursu.

Nie wszyscy jednak patrzyli na spółkę równie ostrożnie przed niedawnym cofnięciem notowań. Część analityków była wcześniej bardziej optymistyczna — zakładała przychody nawet na poziomie ok. 171,4 mld USD oraz zyski 8,6 mld USD. Te wyższe oczekiwania zderzają się teraz z obecną narracją, że duże inwestycje w wzrost Midstream mogą nie przełożyć się w przewidywanym tempie na wolumeny i gotówkę, jak zakładały bardziej entuzjastyczne prognozy.

Wśród kolejnych ryzyk, o których inwestorzy powinni pamiętać, pojawiają się koszty związane z poprawą wyników w rafineriach oraz możliwość zakłóceń operacyjnych, które w branży potrafią szybko przełożyć się na marże i poziom wykorzystania mocy.