El-Erian: „Najgorsza fala inflacji jest za nami”, ale w AI grozi nadmiar mocy za 3–4 lata

Mohamed El-Erian, Rene Kern Professor na The Wharton School oraz Chief Economic Advisor w Allianz, w rozmowie w CNBC „Squawk Box” 20 lipca 2026 r. ocenił, że nie jest to moment na dalsze zacieśnianie polityki pieniężnej przez Fed. Podkreślał, że najgorsze elementy inflacji już mijają, a jednocześnie dłuższe ryzyko dotyczy kolejnej fazy „trendu” związanego z AI, które inwestorzy powinni już brać pod uwagę.

El-Erian łączył dwie główne debaty rynkowe: czy inflacja wystarczająco wyhamowała, by Fed mógł utrzymać stopy bez zmian, oraz czy przyszły popyt na rozwiązania AI będzie na tyle silny, by uzasadnić setki miliardów dolarów inwestowanych dziś w infrastrukturę.

„Najgorsza fala inflacji jest za nami”

El-Erian powiedział: „Nie podchodzę do tezy, że potrzebujemy trzech podwyżek stóp. Nie sądzę, że dojdzie do podwyżek. Najgorsze z inflacji jest za nami”. Argumentował to w częściach: „Jeśli spojrzymy na inflację wynikającą z taryf, to jest ona za nami. Większość inflacji związanej z ropą jest już za nami. Inflacja powiązana z AI to taka presja cenowa, z którą jestem w stanie żyć, bo naprawdę wierzę, że pojawi się wzrost produktywności”.

Fed utrzymuje docelowy przedział stopy procentowej na poziomie, w którym górna granica wynosi 3,75%, od połowy grudnia 2025 r. — po obniżeniu z poziomu maksymalnego 4,50% osiągniętego we wrześniu 2025 r. WTI, który jest ważnym kanałem dla „inflacji ropy”, o której mówił El-Erian, notowano 20 lipca 2026 r. po 81,50 USD za baryłkę, wyraźnie poniżej 114,58 USD, czyli maksimum z 12 miesięcy osiągniętego 7 kwietnia 2026 r.

Dla inwestorów giełdowych presja na Fed, by podnosił stopy procentowe, a tym samym presja na długoterminowe spółki wzrostowe, wyraźnie słabnie. Rentowność amerykańskich obligacji 10-letnich wynosiła 4,57% 16 lipca 2026 r. — utrzymuje to podwyższone stopy dyskontowe, ale nie oznacza już narastania w taki sposób, jak w początkowej fazie szoku inflacyjnego.

Inwestycje w AI: nadmiar mocy może nadejść za 3–4 lata

El-Erian poparł tezę o nakładach inwestycyjnych (capex) w AI, ale ostrzegał, że cykl może „przestrzelić”. Powiedział: „Prawdopodobnie dojdzie do nadmiaru mocy, bo każda innowacja w początkowej fazie ma tendencję do przerysowania sprawy”. Nawiązał przy tym do historycznego podobieństwa w postaci rozbudów infrastruktury opartej na światłowodach. Zapytany, kiedy nadejdzie moment „rozliczenia”, odparł: „Prawdopodobnie za 3 do 4 lata. Jednak jeśli to będzie działać, może to potrwać dość długo”.

Kluczowa różnica polega na tym, dlaczego tak trudno jest wyczuć moment nadmiaru. El-Erian, cytując Jamesa Manyikę z Google, określił AI jako „wynalazcę wynalazków… rekurencyjną samodoskonalającą się poprawę”. Jak dodał, „ciągle umożliwia to, by działy się kolejne rzeczy, i bardzo trudno przewidzieć”.

Kolejne generacje modeli poszerzają rynek adresowalny dla następnych, co może wydłużyć fazę capex znacznie ponad to, co prognozowałyby klasyczne modele oparte na popycie.

Na co zwrócić uwagę

W przekazie El-Eriana istotne jest to, że ryzyko inflacyjne słabnie, zyski produktywności wynikające z AI uzasadniają bieżące wydatki, a Fed prawdopodobnie będzie utrzymywał stopy. Okno 3–4 lat do ewentualnej korekty jest na tyle długie, by „euforia capex” mogła się dalej nakręcać, ponieważ rekurencyjny charakter poprawy w AI sprawia, że niezwykle trudno rozpoznać, kiedy osiągnęliśmy już stan nadpodaży.

Inwestorzy obserwujący zobowiązania kapitałowe hyperscalerów (największych dostawców usług chmurowych), portfele zamówień producentów chipów oraz wydatki na infrastrukturę energetyczną uzyskają najwcześniejszy sygnał, że cykl zaczyna się rozjeżdżać z popytem.

W dyskusji o inflacji i AI pojawił się też wątek wyników. Zyski sektora „information” wzrosły do 353 mld USD w I kwartale 2026 r. — to 33% więcej w ujęciu dwuletnim — co pomaga wyjaśnić, dlaczego kapitał nadal napływa do inwestycji związanych z AI.

W dyskusji o AI El-Erian ostrzegał, że przewidywanie momentu „rozliczenia” jest szczególnie trudne właśnie dlatego, że kolejne ulepszenia systemów działają w sposób rekurencyjny i trudno je wyprzedzić.