SIGA: zysk spadł o 65%, ale spółka nadal wypłaca dywidendę specjalną

6 sierpnia SIGA Technologies (NASDAQ: SIGA) opublikowała wyniki za trzy i sześć miesięcy zakończonych 30 czerwca. Przychody i zysk wyraźnie spadły w porównaniu z ubiegłym rokiem, ale spółka nadal była rentowna, wypłaciła dywidendę specjalną i zakończyła realizację dużego kontraktu rządowego.

W kwartale SIGA sprzedała preparat TPOXX o łącznej wartości 37 mln USD trzem klientom. W tej kwocie znalazły się dostawy do amerykańskich strategicznych rezerw państwowych dożylnej wersji TPOXX o wartości 24 mln USD oraz sprzedaż doustnej wersji preparatu dwóm zagranicznym odbiorcom za 13 mln USD.

Prezes Diem Nguyen wskazał, że dostawy trafiły do odbiorców w Stanach Zjednoczonych, Europie i regionie Azji i Pacyfiku. Obejmowały także kilka postaci preparatu. Ma to pokazywać, że SIGA realizuje plan zwiększania liczby regionów i klientów kupujących TPOXX, zamiast polegać na jednym odbiorcy.

Dostawa do amerykańskich rezerw miała dodatkowe znaczenie. Zakończyła ostatnie zamówienie zakupowe w ramach kontraktu 19C, czyli rządowej umowy, która przez lata stanowiła podstawę sprzedaży SIGA do rezerw państwowych. Spółka zamknęła ten kontrakt, jednocześnie zdobywając nowe zamówienia zagraniczne na doustną wersję TPOXX. To pokazuje, że może nadal generować istotne przychody, choć jej dotychczasowa relacja z rządem USA wygasa.

SIGA pozostała rentowna w tym okresie przejściowym. Zysk netto wyniósł 12,5 mln USD w kwartale i 9 mln USD w pierwszych sześciu miesiącach roku. Spółka wypłaciła również akcjonariuszom dywidendę specjalną w wysokości 0,60 USD na akcję. Została ona ogłoszona 26 marca i wypłacona 23 kwietnia osobom posiadającym akcje na dzień ustalenia prawa do dywidendy, czyli 7 kwietnia. Spółka spalająca gotówkę nie mogłaby podjąć takiej decyzji.

W porównaniu z ubiegłym rokiem wyniki wyglądały jednak słabo. Sprzedaż produktów spadła w kwartale do 37,9 mln USD z 79,1 mln USD, a w ujęciu sześciomiesięcznym zmniejszyła się do 41,4 mln USD z 84,9 mln USD. Przychody ogółem obniżyły się odpowiednio do 41 mln USD z 81,1 mln USD w kwartale oraz do 47,2 mln USD z 88,2 mln USD po sześciu miesiącach.

Rentowność spadła jeszcze szybciej niż przychody. Zysk operacyjny zmniejszył się w kwartale do 13,9 mln USD z 45,7 mln USD, a po sześciu miesiącach wyniósł 8,6 mln USD wobec 43,4 mln USD rok wcześniej. Zysk netto spadł do 12,5 mln USD z 35,5 mln USD, czyli o około 65%.

Rozwodniony zysk na akcję, który uwzględnia wpływ wszystkich akcji i potencjalnych akcji na wynik przypadający na jedną akcję, obniżył się w kwartale do 0,17 USD z 0,49 USD. Po sześciu miesiącach wyniósł 0,13 USD wobec 0,49 USD rok wcześniej.

Po dostarczeniu ostatniego zamówienia w ramach kontraktu 19C ten konkretny strumień przychodów nie będzie się już powtarzał w dotychczasowej skali. SIGA musi więc rozwijać nowe zamówienia zagraniczne oraz dostawy do rezerw państwowych.

W ostatnim kwartale liczba funduszy hedgingowych posiadających akcje SIGA spadła z 20 do 18. Było to umiarkowane ograniczenie zaangażowania, a nie masowa wyprzedaż. Udział akcji sprzedanych krótko wynosił 8,26% akcji znajdujących się w wolnym obrocie. Wskazuje to na istotny sceptycyzm części rynku, ale nie na wyjątkowo dużą koncentrację inwestorów obstawiających spadek kursu.

Według danych z 4 września wskaźnik ceny do prognozowanego zysku (forward P/E), pokazujący, ile inwestorzy płacą za każdy dolar oczekiwanego zysku, wynosił dla SIGA zaledwie 2,99. Tak niska wartość zwykle oznacza, że rynek nie zakłada dużego wzrostu zysków albo obniża wycenę spółki ze względu na nieregularne przychody i zależność od kontraktów.

SIGA zakończyła największy kontrakt rządowy, nadal wypracowując zysk i finansując dywidendę specjalną. Wyniki rok do roku pokazują jednak, jak dużą część wcześniejszych przychodów zapewniało zakończone zamówienie 19C. Wskaźnik ceny do prognozowanego zysku na poziomie około 3 sugeruje, że rynek przygotowuje się na dalszy spadek wyników, zamiast uwzględniać utrzymanie rentowności przez spółkę. Aby poprawić perspektywy, nowe zamówienia zagraniczne i dostawy do rezerw musiałyby urosnąć do bardziej stabilnego źródła przychodów.