Jensen Huang: obiekt o mocy 1 GW kosztuje 50–60 mld USD. Co to oznacza dla Nebius?

Rozbudowa infrastruktury potrzebnej do rozwoju sztucznej inteligencji wymaga ogromnych nakładów. Jensen Huang, prezes Nvidii (NASDAQ: NVDA), oszacował podczas szczytu G20, że budowa obiektu o mocy 1 gigawata kosztuje od 50 do 60 mld USD.

Takie obiekty będą kluczowe dla dalszego rozwoju AI. Ułatwią zwiększanie skali agentowej sztucznej inteligencji, chatbotów oraz tak zwanej fizycznej sztucznej inteligencji, czyli technologii wykorzystywanych między innymi w humanoidalnych robotach i pojazdach autonomicznych.

To dobra wiadomość dla dostawców infrastruktury chmurowej dla AI, określanych jako neocloudy. Jednym z nich jest Nebius (NASDAQ: NBIS), który buduje centra danych przystosowane do obsługi obciążeń związanych ze sztuczną inteligencją. Jednocześnie wysoka wartość takich obiektów może zapewnić spółkom dodatkowe możliwości finansowania.

Roczne przychody powtarzalne to niejedyny sposób wyceny dostawców centrów danych AI

Gdy Nebius opublikował wyniki za drugi kwartał, poinformował, że jego przychody wzrosły o 454% rok do roku, do 582 mln USD. Roczne przychody powtarzalne (ARR), czyli przychody wynikające z aktywnych umów i możliwe do powtarzania w kolejnych okresach, sięgnęły 3 mld USD. Spółka zakłada, że do końca roku zwiększy ARR do 7–9 mld USD.

ARR może być przydatnym miernikiem przy ocenie wartości godziwej akcji, ale inwestorzy powinni uwzględniać również portfel projektów o łącznej mocy kilku gigawatów. Jeśli obiekt o mocy 1 gigawata jest wart 50–60 mld USD, prognozowana zakontraktowana moc 5 gigawatów, którą Nebius ma osiągnąć do końca 2026 roku, może po ukończeniu wszystkich obiektów odpowiadać wartości sięgającej nawet 300 mld USD.

Nie oznacza to, że Nebius powinien natychmiast osiągnąć kapitalizację rynkową na poziomie 300 mld USD. Centra danych mają jednak znaczącą wartość, która wykracza poza roczne przychody powtarzalne generowane przez te obiekty.

Neocloudy zyskały dodatkowe możliwości pozyskiwania kapitału

Dostawcy infrastruktury AI mają atrakcyjną możliwość rozwoju, ale ich główną słabością pozostają wysokie koszty kapitałowe. Oszacowanie przez Huanga kosztu budowy obiektu o mocy 1 gigawata na 50–60 mld USD może częściowo rozwiązać ten problem, zwłaszcza jeśli wartość takich obiektów będzie nadal rosła.

Firmy takie jak Nebius pobierają od klientów przedpłaty, aby pomóc w finansowaniu budowy centrów danych. Jeśli rynek wyżej wycenia obiekt o mocy 1 gigawata, Nebius może żądać większych kwot z góry, a następnie przeznaczać je na budowę infrastruktury.

Nebius poinformował inwestorów w liście do akcjonariuszy dotyczącym drugiego kwartału, że na początku roku roczna wartość umowy przypadająca na jeden megawat wynosiła 12 mln USD. Umowy zawarte w drugim kwartale przekraczały 20 mln USD rocznie. Spółka negocjowała również krótkoterminowe umowy na trzeci kwartał, w których stawka przekraczała 40 mln USD za megawat.

Przedpłaty finansowały już 50–60% nakładów inwestycyjnych Nebius. To jeden z powodów, dla których spółka zakończyła kwartał z zasobami gotówkowymi w wysokości 8 mld USD. Wraz ze wzrostem wartości megawatów i centrów danych Nebius może pozyskiwać jeszcze większe przedpłaty. Ograniczałoby to potrzebę rozwadniania udziałów akcjonariuszy.

Centra danych mogą w przyszłości służyć jako zabezpieczenie finansowania

Przedpłaty są ważnym źródłem finansowania, ale nie wystarczają Nebius i innym neocloudom do pokrycia wszystkich potrzeb. Lukę mogą uzupełnić same centra danych, jeśli kredytodawcy zgodzą się udzielać pożyczek pod ich zastaw.

Dan Roberts, prezes Iren (NASDAQ: IREN), powiedział, że przedpłaty mogą pokrywać większość nakładów inwestycyjnych neoclouda. Spółka poinformowała jednak również, że cały jej portfel centrów danych pozostaje wolny od obciążeń. Teoretycznie Iren może pozyskać miliardy dolarów, zaciągając kredyty zabezpieczone swoimi obiektami. To samo dotyczy Nebius. Finansowanie zabezpieczone procesorami graficznymi (GPU), czyli układami wykorzystywanymi do obliczeń AI, było popularnym rozwiązaniem w przypadku obu tych firm.

Jeśli przedpłaty, finansowanie zabezpieczone GPU oraz uzyskiwane przychody wystarczają do pokrycia wydatków, dodatkowe finansowanie centrów danych nie jest konieczne. Pozostaje ono jednak dodatkowym źródłem kapitału, które może ułatwić realizację kolejnych projektów.

Jednym z głównych zagrożeń dla neocloudów była kwestia pozyskania całego kapitału potrzebnego do budowy centrów danych. Przedpłaty i finansowanie zabezpieczone GPU w dużej mierze odpowiadają na ten problem, a finansowanie centrów danych może stanowić dodatkowe źródło kapitału, gdy będzie ono potrzebne.