Porozumienie z Unifor i kontrakt z Micronem zmieniają narrację inwestycyjną Forda (F)

Ford osiągnął wstępne porozumienie z Unifor obejmujące 5 150 pracowników w kanadyjskich zakładach firmy.

Według informacji, które ogłoszono, ma to ograniczyć niepewność w krótkim terminie dotyczącą produkcji, a stabilność w relacjach z pracownikami wspiera planowanie.

Równolegle Ford zabezpieczył długoterminowe porozumienie na dostawy pamięci i rozwiązań do przechowywania danych z Micron Technology. Spółka opiera swoją transformację na coraz bardziej „software’owym” podejściu do samochodów, więc bardziej niezawodne dostawy układów mogą pomóc ograniczać zakłócenia produkcji, które wcześniej szkodziły producentom aut.

Ford poinformował też o zmianie w obszarze wpływu na otoczenie regulacyjne: Matt VanKuiken został mianowany na nowego Chief Government Affairs Officer, czyli szefa ds. rządowych.

W praktyce te działania mają wzmacniać logikę Ford+: poprawić stabilność po stronie pracy, zabezpieczyć kluczowe dostawy półprzewodników do przyszłych pojazdów oraz zwiększyć wpływ firmy na rozmowy regulacyjne istotne dla realizacji planu Ford+.

Jednocześnie inwestorzy wciąż zwracają uwagę na większe ryzyka. Nawet jeśli porozumienie z Unifor zmniejsza niepewność produkcji w krótkim terminie, Ford pozostaje wrażliwy na kwestie takie jak cła, tempo rozwoju elektromobilności oraz to, czy spółka potrafi podnieść marże mimo słabej bazy wyników z ostatnich okresów.

W prognozach uwzględnianych w wycenach Ford ma do 2029 roku osiągnąć 189,9 mld USD przychodów i 14,3 mld USD zysku. Założenia obejmują utrzymanie przychodów na w miarę podobnym poziomie rok do roku oraz wzrost zysku o ok. 20,4 mld USD w porównaniu z -6,1 mld USD obecnie.

Na podstawie takich projekcji wartość godziwa Forda wynosi 14,85, co oznacza około 6% potencjału wzrostu względem bieżącej ceny akcji.

Pojawiają się też bardziej ostrożne scenariusze. Część analityków zakłada, że przychody mogłyby spaść do ok. 181,9 mld USD, a zysk wyniósłby jedynie około 10,2 mld USD. Jeśli postrzega się te nowe porozumienia jako argument, że większa elastyczność Forda w obszarze hybryd i aut spalinowych (ICE) może przynosić efekty, warto sprawdzić, czy bardziej pesymistyczny obraz nadal pasuje do najnowszych informacji — oraz czy zmieniają się oczekiwania co do ryzyk i tempa poprawy.

W tle pozostaje też ryzyko związane z tym, jak długo może się utrzymywać niepewność dotycząca taryf i polityki handlowej, ponieważ może to wpływać na koszty, dostępność komponentów i popyt.