Fed przyznaje, że inflacja wciąż jest uporczywa. Oszczędzający tracą

Prezes Fedu z Kansas City Jeff Schmid powiedział dziennikarzowi CNBC Steve’owi Liesmanowi podczas spotkania w Jackson Hole, że inflacja jest „wciąż uporczywa i wciąż trudna do zbicia”. Dodał, że pojedynczy wysoki odczyt nie pozwala mu jeszcze „jasno zobaczyć trendu”.

Główna miara PCE, czyli preferowany przez Fed wskaźnik inflacji konsumenckiej, wyniosła w lipcu 3,7% rok do roku. Bazowy PCE, który nie uwzględnia cen żywności i energii, wyniósł 3,34%. Oba wyniki wyraźnie przewyższają cel Fedu wynoszący 2%.

Schmid ocenił, że obecny poziom stopy funduszy federalnych, wynoszący 3,75%, jest „trochę łagodny, a z pewnością bardziej łagodny niż restrykcyjny”. Pod koniec ubiegłego roku sprzeciwiał się decyzjom dotyczącym stóp, ponieważ uważał, że polityka pieniężna była jedynie umiarkowanie restrykcyjna. Jego obecna ocena sugeruje, że etap podwyższania stóp dobiegł końca, mimo utrzymującej się podwyższonej inflacji.

### Jastrzębi przedstawiciel Fedu łagodzi stanowisko, a dane pozostają mocne

W ubiegłym roku Schmid twierdził, że Fed nie prowadzi wystarczająco zdecydowanej polityki. Oczekiwane przez niego spowolnienie inflacji nie nastąpiło.

Inflacja mierzona głównym wskaźnikiem PCE wynosiła 2,88% w styczniu i stopniowo rosła w kolejnych miesiącach. Bazowy PCE zwiększył się z 3,05% w lutym do 3,34% w lipcu.

Górna granica przedziału stopy funduszy federalnych wynosiła w każdym tegorocznym odczycie 3,75%. We wrześniu 2025 roku sięgała jeszcze 4,5%. Schmid sygnalizuje obecnie, że polityka pieniężna jest raczej łagodna.

„Jeśli inflacja zmierza w dół, 2,5% jest świetnym wynikiem. Musimy jednak dotrzeć do 2%. Musimy zepchnąć ją z powrotem w dół” — powiedział.

Sprzeczność polega na tym, że Fed chce obniżyć inflację, prowadząc jednocześnie politykę, którą jego regionalny prezes określa jako łagodną. Bez ponownego zaostrzenia polityki pieniężnej — czego rynki obecnie nie uwzględniają — inflacja może dłużej utrzymywać się na poziomie około 3%, niż zakładała prognoza na 2026 rok.

### Rozwój sztucznej inteligencji zwiększa presję na ceny

Schmid wskazał na źródło popytu, którego wpływ Fed dopiero ocenia. Jego zdaniem boom technologiczny, a szczególnie rozwój sztucznej inteligencji, zwiększa popyt między innymi na surowce i podbija ich ceny.

Departament Energii USA prognozuje, że centra danych będą odpowiadać za maksymalnie 12% amerykańskiego zapotrzebowania na energię elektryczną w 2028 roku. Wzrost ten ma być napędzany przez trenowanie modeli sztucznej inteligencji oraz ich późniejsze wykorzystywanie, określane jako wnioskowanie.

Niezależny monitor rynku PJM Interconnection uznał, że wzrost obciążenia generowanego przez centra danych jest głównym powodem obecnych i oczekiwanych warunków na rynku mocy, w tym napiętej podaży oraz wysokich cen. Ceny energii elektrycznej dla odbiorców detalicznych rosną szybciej niż inflacja od 2022 roku.

Inflację napędzaną inwestycjami trudniej ograniczyć niż szok energetyczny. Popyt związany z rozbudową infrastruktury jest trwały i wynika z inwestycji, które mają przynosić zyski. Najwięksi dostawcy usług chmurowych nadal zwiększają wydatki, ponieważ zakładają, że przyszłe zwroty uzasadnią te inwestycje. Wyższe stopy procentowe tylko nieznacznie hamują takie projekty.

Fed ma więc ograniczone możliwości działania. Schłodzenie inwestycji w sztuczną inteligencję za pomocą podwyżek stóp mogłoby wymagać wcześniejszego osłabienia innych części gospodarki. To może wyjaśniać, dlaczego Schmid określa obecną politykę jako łagodną, zamiast wzywać do dalszych podwyżek.

### Wyższe koszty energii przenoszą się na inne ceny

Schmid odrzucił podejście polegające na pomijaniu tymczasowych szoków podażowych. Określił je jako „zewnętrzną warstwę cebuli” i zaznaczył, że będą wpływać na całą gospodarkę.

Najbardziej widocznym przykładem są ceny benzyny. Średnia krajowa wynosi 4,08 USD za galon, a ceny energii uwzględniane we wskaźniku PCE wzrosły w lipcu o 15,31% rok do roku.

Mniej widoczny wpływ polega na przenoszeniu wyższych kosztów do przemysłu i kolejnych etapów produkcji. Inflacja cen towarów wzrosła z 0,57% rok do roku przed rokiem do 3,72% obecnie. Zbliżyła się tym samym do inflacji usług wynoszącej 3,69%.

Dla gospodarstw domowych oznacza to, że ceny żywności, opłat za media i sprzętu kupowanego w miejsce zużytych urządzeń często rosną jednocześnie, zamiast wzajemnie się równoważyć. Presję tę pokazują nastroje konsumentów. Indeks Uniwersytetu Michigan wyniósł w czerwcu 49,5, a stopa oszczędności osobistych spadła w drugim kwartale do 2,8%, z 3,9% w pierwszym kwartale.

### Co dzieje się z oszczędnościami

Średnie oprocentowanie 12-miesięcznej lokaty typu CD w USA wynosi 1,71%. Przy inflacji mierzonej głównym wskaźnikiem PCE na poziomie 3,7% oznacza to ujemną realną stopę zwrotu jeszcze przed uwzględnieniem podatków. Realna stopa zwrotu pokazuje, ile oszczędności zyskują lub tracą po odjęciu inflacji.

Obligacje skarbowe wyglądają korzystniej. Rentowność obligacji 10-letnich wynosi 4,66%, a realna rentowność 10-letnich obligacji indeksowanych inflacją TIPS sięga 2,34%.

Problem polega na tym, że realne rentowności zakładają, iż Fed będzie bronił celu inflacyjnego na poziomie 2%. Jeżeli podejście Schmidta odzwierciedla faktyczne stanowisko całego komitetu, inflacja może przez pewien czas utrzymywać się bliżej 3% niż 2%.

Najbardziej narażone są środki przechowywane na nisko oprocentowanych rachunkach oszczędnościowych. Pieniądze, które mają pokonać obecną inflację, muszą pracować efektywniej niż przeciętna lokata objęta ubezpieczeniem FDIC. Jednocześnie średnie oprocentowanie kart kredytowych przekracza 20,94%, co sprawia, że utrzymywanie zadłużenia jest przeciwieństwem ochrony oszczędności przed inflacją.

Warto obserwować, czy podobnego języka zaczną używać inni przedstawiciele Fedu oraz czy kolejny raport PCE potwierdzi ponowne przyspieszenie inflacji. We wrześniu na stronie Fedu dotyczącej polityki pieniężnej zostaną opublikowane wykres punktowy oraz komunikat.