Czy rosnące koszty AI doganiają rynki?

W rozmowie podkreślono, że trzeba pamiętać o tym, jak duży był wcześniejszy wzrost. Zwrócono uwagę, że szerszy rynek rósł o około 8%, podczas gdy indeks o równej wadze urósł jedynie o około 2%. Oznacza to, że rajd był mocniej widoczny w spółkach o dużej kapitalizacji, a tam – zdaniem rozmówczyni – potencjalnie jest więcej miejsca na korektę.

Mimo to spadki po wcześniejszym wzroście uznano za „zdrową” retrakcję. W ocenie gościa technologia oraz sektor przemysłowy znajdują się obecnie w korzystnym, byczym cyklu handlu i wypadają bardzo dobrze na tle innych sektorów.

Następnie skupiono się na półprzewodnikach. Wskazano, że na wykresie dzisiejszych notowań widać dużo czerwieni, co oznacza spadki. Zaznaczono też, że niedawno Micron opublikował mocne wyniki, co wywołało silną reakcję rynku.

Pokazano również szerszy obraz: od marcowych minimów z 30 marca długoterminowy trend pozostaje nienaruszony. Wyliczono, że w ujęciu „rok do dziś” (year to date) kurs jest na poziomie +300%. Jednocześnie we wtorek pojawiły się niepokojące informacje z Korei Południowej. Chodziło o to, że SK Hynix wygląda na to, że przestawia się z pamięci o wysokiej przepustowości (high bandwidth memory) na DRAM, co – w ocenie rozmówczyni – „odjęło wiatr z żagli”. Choć następnego dnia sytuacja szybko się odwróciła, to w ujęciu pięciodniowym obraz jej zdaniem nie jest wyraźnie lepszy.

Wytłumienie tej wrażliwości sprowadza się do tego, jak mocno rynek bywa „lewarowany” w regionie APAC (Azja i Pacyfik). Ten efekt ma potem przenosić się na nocne kontrakty futures na amerykańskie indeksy, a rynek zwykle częściowo wraca w ciągu dnia. Mimo to rozmówczyni uznała, że jest to wciąż zdrowe tło.

Rozmowa wróciła także do pytania o AI i pamięć. Wskazano na bardzo szybki wzrost w segmencie pamięci oraz niezwykle wysokie marże. Przywołano oczekiwania dotyczące rentowności brutto (gross margin) na przyszły rok: rozmówczyni mówiła o poziomie 86%, z zastrzeżeniem, że może to być przedział 85–87%. Podkreślono, że tak wysoka marżowość wynika ze „sile w ustalaniu cen” (pricing power) i że firmy, które ponoszą ten koszt, to – jej zdaniem – „magnificent seven”.