CF Industries: 727 mln USD zysku netto w II kwartale 2026 roku

CF Industries Holdings, Inc. (NYSE: CF) wypracowała w II kwartale 2026 roku 727 mln USD zysku netto, co przełożyło się na 4,73 USD zysku na akcję po uwzględnieniu rozwodnienia. Skorygowana EBITDA, czyli zysk operacyjny przed odsetkami, podatkami i amortyzacją po wyłączeniu wybranych pozycji, wyniosła 1,2 mld USD. W ciągu ostatnich 12 miesięcy spółka osiągnęła 3,7 mld USD skorygowanej EBITDA.

W pierwszych sześciu miesiącach 2026 roku CF Industries wypracowała 1,3 mld USD zysku netto i 2,2 mld USD skorygowanej EBITDA. Dostępne moce produkcji amoniaku były wykorzystywane w 98%. Zarząd przypisał ten wynik dobrym standardom bezpieczeństwa i stabilnej pracy zakładów.

CF Industries zwiększyła w lipcu 2026 roku dywidendę o 20%, do 0,60 USD na akcję. Oznacza to podwojenie wypłaty dywidendy od 2021 roku. W ciągu ostatnich 12 miesięcy spółka przeznaczyła 958 mln USD na skup 10,6 mln własnych akcji. W samym II kwartale odkupiła 2 mln akcji za 225 mln USD. Od początku 2021 roku liczba akcji pozostających w obrocie zmniejszyła się o 29%.

Przepływy pieniężne dostępne po wydatkach inwestycyjnych (free cash flow) wyniosły w ostatnich 12 miesiącach 1,8 mld USD. Odpowiadało to konwersji na poziomie 50% skorygowanej EBITDA, czyli udziałowi EBITDA zamienionemu na gotówkę.

Spółka prognozuje, że jej nakłady inwestycyjne w całym 2026 roku wyniosą 1,3 mld USD. Udział CF Industries w tej kwocie ma wynieść 950 mln USD. Na projekt Blue Point przeznaczono w 2026 roku 400 mln USD. Całkowite szacowane finansowanie projektu wynosi 1,5 mld USD, a dodatkowe 550 mln USD ma zostać przeznaczone na wspólną infrastrukturę.

W przypadku Blue Point CF Industries otrzymała wszystkie pozwolenia niezbędne do rozpoczęcia budowy. Zamówiono już niemal wszystkie elementy wymagające długiego czasu dostawy, a produkcja modułów ma ruszyć później w 2026 roku. Spółka ustaliła ceny dotyczące około 50% kosztów inwestycji w Blue Point, aby ograniczyć wpływ wzrostu kosztów pracy i materiałów.

Zarząd podniósł bazowe oczekiwania dotyczące wyników w połowie cyklu. Poziom EBITDA w połowie cyklu ustalono na 2,9 mld USD, co odzwierciedla wyższe globalne koszty kapitału i trwałe zmiany w ekonomice branży. Do 2030 roku CF Industries oczekuje 3,3 mld USD EBITDA. Na wzrost o 400 mln USD mają wpłynąć między innymi inicjatywy strategiczne, takie jak Blue Point i projekty wychwytywania dwutlenku węgla.

Christopher Bohn, prezes i dyrektor generalny CF Industries, ocenił, że podstawą rentowności spółki jest baza aktywów w Ameryce Północnej o niskich kosztach i niskim ryzyku, a nie premie związane z ryzykiem geopolitycznym. Jego zdaniem wyższe globalne koszty kapitału trwale zwiększyły cenę potrzebną do uruchamiania nowych mocy produkcji azotu. Wzmacnia to bazowy potencjał wyników CF Industries oraz wartość jej istniejącej sieci produkcji i dystrybucji.

Bohn podkreślił również, że wysoki poziom wykorzystania zakładów podczas zakłóceń dostaw wzmacnia stabilność wyników spółki w połowie cyklu. Pozwala to jednocześnie inwestować w projekty o wysokiej stopie zwrotu i zwracać kapitał akcjonariuszom.

Globalny rynek nawozów azotowych pozostawał napięty w pierwszej połowie 2026 roku. Ceny wzrosły znacząco, ponieważ napięta już równowaga między podażą a popytem pogorszyła się po zakłóceniach dostaw związanych z konfliktem z Iranem. W regionach, w których sezon stosowania nawozów przypada na drugą połowę roku, część klientów odłożyła zakupy. W Ameryce Północnej popyt rolniczy pozostawał przez większą część pierwszej połowy 2026 roku wysoki, szczególnie na amoniak i mocznik.

Bert Frost, wiceprezes wykonawczy i dyrektor ds. handlowych, powiedział, że elastyczność operacyjna pozwoliła spółce zwiększyć produkcję mocznika kosztem produkcji mocznika z saletrą amonową (UAN). Pomogło to w osiągnięciu marż w II kwartale. UAN to płynny nawóz łączący mocznik i saletrę amonową.

Wysokie ceny skroplonego gazu ziemnego (LNG), który poza Ameryką Północną jest głównym surowcem do produkcji azotu, nadal pogarszają opłacalność produkcji u mniej konkurencyjnych producentów. Frost ocenił, że prawdopodobnie ograniczy to poziom wykorzystania ich zakładów, szczególnie w Europie.

Zarząd oczekuje, że światowy rynek azotu pozostanie napięty do 2027 roku. Moce produkcyjne będące obecnie w budowie i planowane do uruchomienia do 2029 roku nie wystarczą, aby pokryć historyczne tempo wzrostu popytu. Frost wskazał, że Chiny musiałyby eksportować od 4 mln do 6 mln ton mocznika, aby zaspokoić globalny popyt, ale nawet taka ilość nie wystarczyłaby do wyraźnego złagodzenia sytuacji rynkowej.

W Indiach oczekiwany import mocznika w roku nawozowym wynosi od 9 mln do 10 mln ton. Wynika to między innymi ze spadku krajowej produkcji o 1,5–2 mln ton. Koszt transportu z Bliskiego Wschodu do amerykańskiego wybrzeża Zatoki Meksykańskiej wzrósł do 70 USD za tonę, czyli dwukrotnie w porównaniu z 35 USD rok wcześniej. NOLA, czyli Nowy Orlean, jest głównym miejscem referencyjnym dla cen produktów azotowych w Stanach Zjednoczonych.

CF Industries oczekuje, że roczny popyt na płyn do układów oczyszczania spalin silników Diesla (DEF) wyniesie około 3 mln ton na początku lat 30. Obecne zużycie, liczone w ekwiwalencie mocznika, wynosi 2,2 mln ton. Spółka rozpoczęła podstawowe studium inżynieryjne FEED dotyczące rozbudowy produkcji DEF w zakładzie Courtright. FEED to etap projektowania technicznego realizowany przed ostateczną decyzją inwestycyjną.

Sprzedaż niskoemisyjnego amoniaku odpowiadała za 10% wolumenu sprzedaży amoniaku w pierwszej połowie 2026 roku. Średnia premia cenowa przekraczała 20 USD za tonę. Zarząd ocenia, że cena mocznika NOLA musiałaby wynosić 385 USD za tonę, aby uzasadnić budowę nowych mocy. Wcześniejsze szacunki spółki mówiły o 355 USD za tonę.

W pierwszej połowie roku CF Industries uzyskała 45 mln USD przychodów z federalnych ulg podatkowych 45Q za wychwytywanie dwutlenku węgla. Wolumeny były niższe z powodu planowanych postojów remontowych w kompleksie Donaldsonville. Zarząd oczekuje, że pozwolenie na studnię klasy VI do składowania dwutlenku węgla w Donaldsonville zostanie wydane później w 2026 roku. Wtedy ulga 45Q mogłaby wzrosnąć z 60 USD do 85 USD za tonę.

Studnia klasy VI to specjalny typ studni zatłaczającej, wykorzystywanej do składowania dwutlenku węgla w głębokich podziemnych formacjach skalnych. Program 45Q jest federalną ulgą podatkową w Stanach Zjednoczonych, która zachęca firmy do wychwytywania i składowania dwutlenku węgla.

Wznowienie działalności kompleksu Yazoo City zaplanowano na pierwszą połowę 2027 roku. Wcześniej spółka zakładała powrót do pracy pod koniec 2026 roku. Termin przesunięto z powodu wydłużenia dostaw urządzeń elektrycznych. Prace w zakładzie mają poprawić jego długoterminową trwałość i elastyczność operacyjną.

Incydent w Yazoo City wiązał się łącznie z odpisami w wysokości 48 mln USD. W II kwartale ujęto odpis 23 mln USD dotyczący urządzeń, które nie będą już używane. Do tej pory spółka otrzymała 75 mln USD odszkodowań ubezpieczeniowych związanych z incydentem: 25 mln USD za szkody majątkowe i 50 mln USD za przerwę w działalności.

CF Industries prognozuje, że w 2026 roku wyprodukuje łącznie 9,5 mln ton amoniaku. Szacunek uwzględnia trwający przestój zakładu w Yazoo City. Na 30 czerwca 2026 roku spółka miała 2,5 mld USD gotówki dostępnej na alokację kapitału i projekty strategiczne.

W rozmowie uczestniczyli Christopher Bohn, prezes i dyrektor generalny, Bert Frost, wiceprezes wykonawczy i dyrektor ds. handlowych, Andrew Scribner, wiceprezes wykonawczy i dyrektor finansowy, oraz Martin Jarosick odpowiedzialny za relacje inwestorskie. Rozmowa odbyła się 6 sierpnia 2026 roku o godzinie 11:00 czasu wschodniego w Stanach Zjednoczonych.

Pozostałe skróty używane w działalności CF Industries:

• ANS to roztwór saletrzanu amonu, wysok azotowy produkt chemiczny stosowany w nawozach rolniczych i zastosowaniach przemysłowych.
• DEF to wodny roztwór mocznika ograniczający emisję tlenków azotu z silników Diesla.
• LNG oznacza skroplony gaz ziemny.
• UAN to mocznik z saletrą amonową, czyli płynny nawóz.
• 45Q to amerykańska federalna ulga podatkowa za wychwytywanie i składowanie dwutlenku węgla.
• FEED to podstawowe studium inżynieryjne wykonywane przed ostateczną decyzją inwestycyjną dotyczącą projektu.