Czy wzrost cen miedzi napędzany cłami w USA traci impet?

Notowania miedzi utrzymują się powyżej 14 000 USD za tonę, zbliżając się do historycznego rekordu. Jednocześnie zapasy tego metalu na Londyńskiej Giełdzie Metali (LME) nadal spadają. Różnica między ceną gotówkową a ceną kontraktu z dostawą za trzy miesiące weszła głębiej w tzw. backwardation, czyli sytuację, w której metal dostępny od razu kosztuje więcej niż dostawa w późniejszym terminie. To sygnał rosnących problemów z bieżącą podażą.

W ostatnich miesiącach inwestorzy intensywnie zajmowali pozycje w oczekiwaniu na możliwe cła w USA. Skutki tych działań są coraz wyraźniejsze w poziomie zapasów, przepływach handlowych i warunkach na fizycznym rynku metalu.

Import miedzi do Stanów Zjednoczonych przyspieszył, ponieważ nabywcy chcą zabezpieczyć dostawy przed wejściem w życie nowych ceł. Zapasy na giełdzie COMEX wzrosły do rekordowego poziomu, a sam import do USA przekroczył w lipcu 200 000 ton. Był to najwyższy miesięczny wynik od co najmniej 12 lat.

W tym samym czasie sytuacja na londyńskim rynku wyraźnie się zaostrzyła. Zapasy LME spadły do najniższego poziomu od pięciu miesięcy, a różnica między ceną gotówkową a ceną dostawy za trzy miesiące zwiększyła się do około 120 USD za tonę w stanie backwardation. Tydzień wcześniej wynosiła około 40 USD za tonę. Obecna różnica jest największa od października i wskazuje na rosnącą presję na dostawy w krótkim terminie.

Oczekiwania dotyczące ceł odegrały dużą rolę w ostatnim wzroście cen, ale nie są jedynym czynnikiem wspierającym rynek miedzi. Wzrost wydobycia pozostaje ograniczony, a utrzymujące się niskie opłaty za przetwarzanie koncentratu miedzi wskazują na jego niewielką dostępność.

Dodatkowe wsparcie zapewnia popyt związany z projektami elektryfikacji, rozbudową sieci energetycznych i infrastrukturą sztucznej inteligencji. Obecne prognozy nadal wskazują na globalny deficyt miedzi rafinowanej, czyli różnicę między popytem a podażą, wynoszący około 35 000 ton w 2026 roku.

Znaczna część ostatnich zwyżek cen odzwierciedla założenie, że cła zostaną wprowadzone w dużej mierze zgodnie z oczekiwaniami. Jeśli jednak ostateczne decyzje zostaną opóźnione, okażą się mniej restrykcyjne lub nie obejmą miedzi rafinowanej, część premii związanej z cłami może szybko się zmniejszyć.

W takim scenariuszu tempo gromadzenia miedzi w USA prawdopodobnie spadnie. Przepływy zapasów mogą zacząć wracać do normy, a napięcia podażowe poza Stanami Zjednoczonymi mogą stopniowo osłabnąć. Odwrót od wzrostów mógłby być silniejszy, jeśli inwestorzy zaczną zamykać pozycje otwarte głównie w oczekiwaniu na wprowadzenie ceł.

Możliwe cła w USA już zmieniły globalny rynek miedzi. Wpłynęły na przepływy zapasów, ograniczyły dostępność metalu na rynku fizycznym i skierowały ceny z powrotem w okolice rekordów.

Po ogłoszeniu decyzji dotyczącej ceł uwaga może ponownie skupić się na podstawowej relacji między podażą a popytem. Jeśli decyzja nie spełni oczekiwań, ceny mogą krótkoterminowo skorygować wcześniejsze wzrosty. Nie musi to jednak oznaczać pogorszenia długoterminowych perspektyw rynku miedzi. Ewentualny spadek byłby raczej ponowną oceną premii związanej z cłami niż sygnałem trwałego osłabienia fundamentów tego rynku.