Walmart (WMT): po zmianach nastrojów handlowych kurs wzrósł, ale wycena sugeruje przewartościowanie

Walmart (WMT) zakończył ostatnią sesję na 120,82 USD. Kurs utrzymał się blisko ostatnich poziomów po tygodniowym wzroście o 0,8%, ale w krótszym horyzoncie pojawiły się spadki: akcje spadły o 8,1% w ciągu 30 dni. W dłuższym ujęciu wyniki są jednak wyraźnie lepsze — kurs jest wyżej o 7,1% od początku roku, o 29,2% w skali roku oraz aż o 140,8% w perspektywie trzech lat. Z kolei w ujęciu pięcioletnim wzrost wyniósł 183,2%.

W ostatnim czasie nagłówki wokół Walmartu koncentrowały się na jego pozycji w amerykańskim handlu detalicznym i na tym, jak rynek interpretuje rolę dużych sieci handlowych w okresach zmieniających się nastrojów. To prowadziło zarówno do krótkoterminowych korekt notowań, jak i do utrzymania długoterminowej siły kursu.

### Podejście 1: wycena metodą zdyskontowanych przepływów pieniężnych (DCF)

W analizie DCF spółka jest wyceniana na podstawie prognoz przyszłych przepływów pieniężnych i ich zdyskontowania do dzisiejszej wartości. Dla Walmartu zastosowano model o 2 etapach, oparty na wolnych przepływach pieniężnych do kapitału własnego.

W punkcie wyjścia wskazano, że wolne przepływy pieniężne w ujęciu ostatnich 12 miesięcy wynoszą około 15,2 mld USD. Następnie prognozy zakładają stopniowy wzrost przepływów w czasie — do poziomu około 23,8 mld USD w okolicach roku 2030, a później wartości są ekstrapolowane na dalsze lata. Tak policzone, zdyskontowane strumienie pieniężne prowadzą do szacowanej wartości wewnętrznej na poziomie 92,86 USD na akcję.

Odnosząc tę wartość do kursu 120,82 USD, otrzymujemy wniosek, że akcje są o około 30,1% droższe niż wynika to z wyliczeń DCF. Na tym etapie model wskazuje więc na przewartościowanie.

### Podejście 2: relacja ceny do zysku (P/E)

Drugie podejście opiera się na wskaźniku P/E, czyli relacji ceny akcji do zysku na akcję. Taki mnożnik jest często używany jako szybki skrót tego, ile rynek płaci za każdy dolar bieżącej rentowności — a jego „sprawiedliwy” poziom zależy m.in. od oczekiwanego tempa wzrostu zysków oraz postrzeganego ryzyka.

Walmart notuje obecnie P/E na poziomie około 42,3x. Jest to wartość wyższa zarówno od średniej dla branży Consumer Retailing, która wynosi 19,2x, jak i od przeciętnego P/E w gronie spółek porównywalnych (25,1x). W wyliczeniach „fair” dla Walmartu pojawia się mnożnik 44,6x.

Ponieważ rzeczywiste P/E spółki jest nieco poniżej tego poziomu (42,3x vs 44,6x), podejście oparte o P/E również prowadzi do wniosku, że akcje wyglądają na przewartościowane, a nie „tanie”.

W praktyce oba podejścia zbiegają się w podobnej ocenie: zarówno wycena oparta o DCF, jak i porównanie P/E sugerują, że rynek wycenia Walmart powyżej tego, co wynika z przyjętych założeń.

### Dlaczego różne „historie” wyceny mogą prowadzić do innych wniosków

Rynek często różni się tym, jakie zmienne uznaje się za kluczowe dla przyszłych wyników. W tym kontekście omawiano, że inwestorzy mogą budować własne założenia dotyczące „sprawiedliwej” wartości, opierając się na prognozach przychodów, zysków i marż.

Przykładowo, jeden z inwestorów mógłby łączyć wątek zasięgu sklepów, wygody zakupów i usługi Walmart+ i na tej podstawie dojść do „fair value” w okolicach 130 USD na akcję. Inny, skupiając się bardziej na konkurencji, marżach i ryzyku wykonania planu, mógłby dojść do wartości bliżej 70 USD na akcję.

Takie różnice pokazują, jak mocno wynik wyceny może zależeć od tego, jakie czynniki uzna się za najbardziej prawdopodobne w przyszłości i jakie przyjmie się założenia do prognoz.