ETF-y napędzają wzrost aktywów funduszy pożyczek lewarowanych mimo słabszych cen

Aktywa pod zarządzaniem (AUM) w funduszach pożyczek lewarowanych wzrosły w maju o 1,3 mld USD. To efekt kontynuacji kwietniowych zwyżek po okresie spadków trwającym osiem kolejnych miesięcy.

ETF-y odpowiadały za 1 mld USD wzrostu. Fundusze inwestycyjne (mutual funds) dodały około 300 mln USD, a aktywa funduszy typu closed-end (zamknięte) spadły minimalnie.

Rynek aktywów uspokoił się po trudniejszym I kwartale. Łączny łączny spadek AUM o 9,5 mld USD w lutym i marcu był jednak umiarkowany w porównaniu z dużo bardziej gwałtownymi ruchami w pojedynczych miesiącach: w kwietniu 2025 r. spadek wyniósł 10,6 mld USD w następstwie wydarzeń określanych jako „Liberation Day”, we wrześniu 2022 r. odpływ sięgnął 10,5 mld USD przy podwyżce stóp o 75 pkt bazowych (0,75 pkt proc.) w celu ograniczenia inflacji, a w marcu 2020 r. — podczas zamknięć związanych z pandemią — AUM spadły o 25,9 mld USD.

W kolejnych miesiącach utrzymywał się trend powolnego odpływu: AUM spadły o 10,6% w 2025 r., a w pierwszych pięciu miesiącach 2026 r. o 7,3%.

Na rynku wtórnym ceny pożyczek poruszały się ostrożnie. W maju średnia ważona cena ofert kupna (weighted average bid price) wzrosła tylko nieznacznie do 95,33 z 95,31 w kwietniu, a potem wróciła w dół do 95,04 (stan na 24 czerwca).

Słabość w sektorze pożyczek związanych z oprogramowaniem (software) także obciąża wyceny. W czerwcu pożyczki w tym segmencie spadły o 1,5 punktu, a w ujęciu od początku 2026 r. o dziewięć punktów. W całym sektorze widać silne zróżnicowanie wyników, gdy inwestorzy oceniają podatność poszczególnych firm na zakłócenia wywołane przez AI (sztuczną inteligencję).

Czy nastąpi powrót napływów?

Czy środki mogą znów popłynąć do funduszy pożyczek lewarowanych? Z jednej strony dotychczasowe cotygodniowe odczyty wskazują na mieszane rezultaty w czerwcu, a ceny pożyczek spadają. Z drugiej strony po zaskakująco jastrzębim (nastawionym na utrzymanie wysokich stóp) posiedzeniu Fed w czerwcu wzrosły oczekiwania co do podwyżek stóp, a zmieniające się realia mogą przyciągnąć inwestorów detalicznych do funduszy pożyczek lewarowanych — dzięki dodatkowym zwrotom z części długu o oprocentowaniu zmiennym.

Historyczne dane pokazują, że aktywa zwykle napływają do funduszy pożyczek lewarowanych, gdy stopy procentowe są na stosunkowo niskim poziomie (czyli gdy Fed jest pomiędzy cyklem obniżek i cyklem podwyżek).

Na czerwcowym posiedzeniu Fed przewodniczący Kevin Warsh zobowiązał się do zapewnienia stabilności cen i ponownie podkreślił cel inflacyjny 2%. Inflacja w wydatkach konsumpcyjnych (Personal Consumption Expenditures, PCE) wyniosła 4,1% rok do roku w maju, a inflacja bazowa (core) — 3,4%. To najwyższy poziom od października 2023 r. i wyraźnie powyżej celu 2%.

Narzędzie CME FedWatch na dzień 25 czerwca przypisuje lipcowemu posiedzeniu 30% szans na podwyżkę stóp — więcej niż 18% miesiąc wcześniej. FedWatch wskazuje też 20% prawdopodobieństwa, że stopy pozostaną w przedziale 350–375 pkt bazowych do końca roku, oraz 70% szans na jedną lub dwie podwyżki. Według FedWatch obniżki stóp, które były wcześniej zakładane na początku roku, nie są uwzględniane co najmniej na 2026 r. Prezydent Donald Trump wielokrotnie wzywał do cięć stóp.

Długoterminowe trendy

Udział funduszy pożyczek lewarowanych w indeksie Morningstar LSTA US Leveraged Loan Index spadał w kolejnych latach — do 6,5% z maksymalnych 23,8% w lutym 2014 r.

W samych funduszach pożyczek lewarowanych ETF-y zwiększały udział od czasu uruchomienia Invesco Senior Loan ETF (BKLN) w marcu 2011 r. Obecny podział aktywów AUM w funduszach pożyczek lewarowanych wynosi: 21% dla ETF-ów, 68% dla funduszy inwestycyjnych (mutual funds) oraz 11% dla funduszy typu closed-end. Dla porównania w marcu 2011 r. mutual funds miały 87% udziału.