Safe Bulkers planuje do 2029 r. osiągnąć 45% floty w wariancie Phase 3 i podnosi dywidendę do 0,06 USD na akcję

W I kwartale 2026 r. Safe Bulkers prowadził działalność w wyraźnie korzystniejszym otoczeniu czarterowym niż rok wcześniej. Zarząd wskazał, że spółka odnotowała wyższe przychody dzięki wyższym stawkom czarterowym oraz lekko wyższym wynikom z jednostek wyposażonych w instalacje scrubber.

Jednocześnie menedżerowie podkreślili, że rynek surowców masowych pozostaje podatny na wahania, a znacząca część zmienności wynika z powodów geopolitycznych.

Podczas rozmowy z inwestorami spółka akcentowała dwa kluczowe wątki: wzrost dywidendy do 0,06 USD na akcję zwykłą oraz możliwość dotarcia do europejskich inwestorów poprzez równoległe notowanie na Euronext Athens. W tym kontekście Safe Bulkers poinformował też, że stał się pierwszą spółką żeglugową, której akcje zwykłe są notowane zarówno na NYSE, jak i na Euronext Athens. Spółka wiąże z tym poszerzenie i dywersyfikację bazy akcjonariuszy.

Równolegle trwa odnowa floty. Safe Bulkers wskazał, że kontynuuje wymianę taboru poprzez zamówienia nowych jednostek oraz sprzedaż najstarszych statków: Kamsarmaxów i najstarszych post-Panamaxów.

Wyniki i koszty

CFO, skarbnik i dyrektor Konstantinos Adamopoulos poinformował, że skorygowany EBITDA w I kwartale 2026 r. wyniósł 40,7 mln USD, a skorygowany zysk na akcję (EPS) ukształtował się na 0,18 USD.

Spółka operowała średnio 45 statkami. Średni przychód z wynajmu na dobę (TCE) wyniósł 17 095 USD, a kontrola kosztów przełożyła się na spadek dziennego kosztu operacyjnego floty (OpEx) o 9% do 5 223 USD.

Brak formalnych prognoz, obraz rynku na 2026 r.

Safe Bulkers nie przedstawił w przygotowanych uwagach formalnych prognoz wyników ani przychodów.

Z perspektywy branży zarząd opisał scenariusz dla 2026 r. jako otoczenie „open-Hormuz”, w którym wzrost podaży ma wynieść 2%, przy wzroście popytu o 3%. Wskazano także bieżące sygnały rynkowe: Capes spot na poziomie ok. 32 000 USD, a Panamax spot na ok. 20 000 USD.

Strategia floty do 2029 r.

W dłuższym horyzoncie spółka planuje wzmocnić konkurencyjność floty poprzez dalszą wymianę taboru na jednostki nowszej generacji. Safe Bulkers podał cel, zgodnie z którym do 2029 roku flota ma składać się z 45% statków typu Phase 3. Firma zaznaczyła przy tym, że moce produkcyjne stoczni pozostaną ograniczone, co będzie wydłużało czasy realizacji zamówień.

Finansowanie, płynność i wypłata dywidendy

Spółka raportowała 74,4 mln USD przychodów netto w kwartale. Jednocześnie Safe Bulkers prowadzi aktywny program skupu akcji na 10 mln akcji.

Po stronie bilansu wskazano utrzymanie „komfortowej” dźwigni finansowej na poziomie 34% oraz wysoką płynność: około 374 mln USD. W kontekście kosztów finansowania podano, że średnia ważona stopa procentowa od skonsolidowanego długu wynosi 5,15%. Spółka ujawniła też, że część 100 mln EUR jest zabezpieczona stałym kuponem 2,95% w ramach niezabezpieczonego obligacyjnego programu 5-letniego.

Adamopoulos poinformował również o zdolności do wypłat dla akcjonariuszy: zarząd zadeklarował zwiększoną dywidendę 0,06 USD na akcję zwykłą. Spółka utrzymuje gotówkę na poziomie ok. 167 mln USD oraz 208 mln USD w odnawialnych liniach kredytowych.

Najważniejsze odpowiedzi w Q&A

Na pytania dotyczące pokrycia kontraktowego (stałych czarterów) w dalszej części 2026 r. prezes i dyrektor generalny Hajioannou wskazał, że liczba statków spot rośnie, aby wykorzystać obecne ściśnięcie sytuacji w przyszłych kwartałach, zwłaszcza w kierunku ostatniego kwartału 2026 r. Zapowiedział też, że spółka będzie dążyć do zabezpieczania dłuższych kontraktów, choć na razie chce korzystać z pozytywnego rynku spot.

Wątek wpływu zakłóceń w dostawach LNG z Kataru na handel węglem energetycznym pojawił się w pytaniu o lata 2026–2027. Zarząd stwierdził, że można przyjąć, iż skutki te są już widoczne: spółka oceniła, że wolumeny ładunków węglowych były „znaczące”, co ma pomagać na rynku w regionie Pacyfiku w utrzymaniu stawek dziennych w okolicach 20 000–22 000 USD. Jednocześnie wskazano, że węgiel pozostanie przedmiotem popytu w kolejnych latach.

Pojawiło się też pytanie o potencjalne korzyści dla rynku surowców masowych wynikające z odbudowy w Iranie. Hajioannou odpowiedział, że w szczególności pozytywnie może to oddziaływać na segmenty Handysize i Supramax oraz Ultramax. Spółka oczekuje też „napływu” dużej liczby ładunków nawozów z rejonu Zatoki Perskiej, jednocześnie zaznaczając niepewność: nie wiadomo, w jakim stopniu zostaną zniesione sankcje i nie ma jeszcze pełnej wiedzy o ich szczegółach.

Zmiany względem poprzedniego kwartału

W porównaniu do IV kwartału 2025 r. język dotyczący dywidendy przesunął się wyraźnie w górę: wówczas zadeklarowano 0,05 USD na akcję, a w I kwartale 2026 r. 0,06 USD. Spółka podkreśliła także, że to 18. kolejna kwartalna dywidenda.

W komunikacji akcenty z przesuwanych przez firmę działań w kierunku odnowy floty i czarterowania zostały uzupełnione o temat dostępu do rynków kapitałowych, z uwagi na notowanie akcji na NYSE oraz Euronext Athens.

Dynamika działań po stronie floty przyspieszyła: od stycznia Safe Bulkers złożył zamówienia na 5 nowych jednostek Kamsarmax Phase 3 oraz 1 nowy statek Capesize. W tym samym czasie spółka odnosiła się też do sprzedaży kilku starszych statków.

Geopolityka jako główne źródło ryzyka

W ocenie ryzyk Safe Bulkers wskazał, że geopolityka zwiększa zmienność stawek frachtowych. Firma odwoływała się przy tym do wąskich gardeł scenariuszowych dla podaży i popytu, w tym do rejonu Cieśniny Ormuz.

Po stronie popytu zarząd wiązał ryzyko z Chinami i mieszanką towarową: wyższe zapasy w chińskich portach mogą osłabić import w drugiej połowie 2026 r., a presja Chin na większą samowystarczalność stanowi możliwy czynnik spadkowy dla wolumenów.

Zarząd zaznaczał też, że potencjalny pozytywny efekt związany z Iranem pozostaje niewiadomą, w zależności od tempa zmian w sankcjach i tego, w jakim zakresie możliwy będzie udział podmiotów z zagranicy.