Phillips 66 (PSX) może mieć wycenę z dyskontem, gdy rosną napięcia wokół ropy

Po mocnym pięcioletnim okresie, w którym Phillips 66 zwrócił akcjonariuszom 236,3%, kurs spółki znajduje się w interesującym miejscu: spotykają się tu ostatnia dynamika notowań oraz ocena wyceny na podstawie mnożników zysków, przy jednocześnie mieszanej ogólnej ocenie wartości.

Zwrot rzędu ok. 236,3% w ujęciu pięciu lat plasuje Phillips 66 w gronie silniejszych długoterminowych beneficjentów. Naturalnie podnosi to jednak poprzeczkę dla tego, co dziś uznaje się za „dobrą wartość”. Lepsza praca rafinerii i redukcja kosztów mogą wspierać siłę zarobkową spółki, natomiast geopolityczne napięcia wokół podaży ropy utrzymują w grze zmienność marż i ryzyko inflacyjne.

W części testów wyceny Phillips 66 wypada jako niedowartościowana, ale przy wyniku „value score” na poziomie 3 na 6 obraz jest niejednoznaczny — to nie wygląda ani na wyraźną okazję, ani na jednoznacznie przewartościowany kurs.

Kluczowe pytanie brzmi, czy ostatnia siła notowań Phillips 66 zostawia jeszcze wystarczająco dużo potencjału wzrostu wyceny, by zrekompensować ryzyka, jakie biorą na siebie inwestorzy.

Phillips 66 odnotował 66,3% zwrotu w ostatnim roku.

Czy Phillips 66 wygląda na niedowartościowaną na zyskach?

Wskaźnik P/E (cena do zysku) pokazuje, ile inwestorzy płacą za każdy 1 dolar zysku Phillips 66. Obecnie spółka notuje P/E na poziomie 19,6x, wobec średniej dla branży Oil and Gas na poziomie ok. 13,7x oraz mnożnika w grupie porównywalnych spółek na poziomie ok. 17,9x. To oznacza, że kurs Phillips 66 jest na premii zarówno względem całego sektora, jak i najbliższych konkurentów.

Jednocześnie bardziej dopasowana „właściwa” wartość P/E dla Phillips 66 wynosi 22,4x — wyliczona na podstawie m.in. profilu spółki, marż oraz ryzyka — i jest wyżej niż bieżący mnożnik. Sugeruje to, że rynek nie wycenia w pełni tych cech. Mimo ostatniego wzrostu Phillips 66 po napięciach na Bliskim Wschodzie i poprawie nastrojów dotyczących rafinerii, P/E pozostaje poniżej poziomu 22,4x. To wskazuje na możliwą przestrzeń do przeszacowania (tzw. re-ratingu, czyli wzrostu mnożnika), jeśli zyski okażą się odporne w kontekście ryzyk sektorowych.

Na poziomie samego P/E akcje Phillips 66 obecnie wyglądają na niedowartościowane w porównaniu z tym, co sugeruje „właściwy” poziom.

Co musiałoby się stać, by uzasadnić dzisiejszą cenę?

Narracje Simply Wall St dla Phillips 66 uzupełniają układankę z wyceną, pokazując, jakie ścieżki przyszłego wzrostu spółki, marż i zysków musiałyby się zrealizować, aby akcje były warte wyraźnie więcej albo wyraźnie mniej niż dzisiejsza cena.

Scenariusze bazują nie na jednym wyniku z modelu wskaźnikowego, tylko rozpakowują założenia stojące pod wyceną — tak, by było widać, co musiałoby się wydarzyć, i można to było śledzić.

Dyskusja w społeczności jest podzielona: jedna strona opiera argumentację na opcjonalności w midstream (infrastruktura) i na cięższym ropie, a druga obawia się, że zyski zbyt mocno opierają się na dzisiejszych warunkach rafineryjnych.

Scenariusz optymistyczny (Bull case): 5% niedowartościowania

„Rozbudowa platformy midstream, w tym zakłady gazowe takie jak Dos Picos II i Iron Mesa, a także rozbudowa rurociągu Coastal Bend, ma w czasie wspierać wyższe wolumeny transportu i frakcjonowania NGL…”

Scenariusz pesymistyczny (Bear case): 32% przewartościowania

„Plan osiągnięcia skorygowanego kosztu sterowalnego w rafineriach na poziomie ok. 5,50 USD za baryłkę do końca 2027 r. opiera się na setkach pojedynczych inicjatyw — a każde spowolnienie w realizacji albo odwrócenie ostatnich oszczędności kosztowych może sprawić, że koszty jednostkowe pozostaną trwale wyższe…”

Wniosek końcowy

Dla inwestorów rozważających dziś Phillips 66 praca wskaźnika P/E wskazuje na spółkę, która w testach wypada jako niedowartościowana — ale tylko w szerszym, mieszanym obrazie, a nie jako wyraźnie tania. Najważniejsze jest to, czy obecna poprawa w ekonomice rafinerii oraz inicjatywy kosztowe okażą się na tyle trwałe, by uzasadnić ewentualny dalszy re-rating, czy też marże i ryzyko inflacyjne ograniczą, jak daleko może sięgnąć mnożnik.

Sedno sporu między scenariuszem optymistycznym i pesymistycznym sprowadza się do realizacji w obszarze efektywności oraz tempa wzrostu w midstream — i do tego, czy będzie to na tyle mocne, by widoczne dyskonto przełożyło się na długoterminową wartość, a nie skończyło się na pułapce wartości.