Możliwy deal USA–Iran może nie oznaczać łagodzenia polityki stóp przez Fed

W przypadku potencjalnego pokoju USA–Iran rynek obligacji skarbowych mógł zbyt optymistycznie założyć szybkie obniżki stóp. W ocenie Bank of America takie porozumienie może nie przynieść spodziewanej ulgi, bo umiarkowanie wyższe ceny ropy mogą popchnąć Fed w stronę podwyżek.

W czwartek informacje o możliwości rychłego porozumienia uruchomiły silny rajd na rynku Treasuries, a wyceny rynkowe dla stóp na koniec roku spadły poniżej poziomu odpowiadającego pełnej jednej obniżce.

Analityk BofA, Aditya Bhave, podważył jednak ten scenariusz. Jego zdaniem najbardziej jastrzębi wynik dla Fed to doprowadzenie do stabilizacji ropy WTI w przedziale 80–90 USD. To dokładnie okolice, w których — według jego logiki — deal mógłby „zakotwiczyć” ceny surowca.

„Nasza ocena od marca jest taka, że najbardziej jastrzębi wariant oznacza umiarkowany wzrost cen ropy: na tyle, by wygenerować kilka dziesiątych procenta efektu przeniesienia do wskaźnika core PCE (PCE po wyłączeniu składników o najbardziej zmiennym charakterze), ale bez tak dużej skali wzrostu, by stworzyć istotne ryzyko pogorszenia dla aktywności i rynku pracy” — powiedział Bhave. „Porozumienie, które pozwoliłoby WTI rozliczać się w okolicach 80–90 USD, mogłoby dać dokładnie taki efekt”.

Bank przedstawił też własny model ryzyka. Według niego ryzyka inflacyjne dla realizacji przez Fed podwójnego mandatu (inflacja i zatrudnienie) sięgają szczytu, gdy WTI mieści się w zakresie 80–110 USD, natomiast ryzyka dla bezrobocia wyraźnie rosną dopiero powyżej 120 USD. Jeśli deal zredukuje „ogon” geopolitycznej premii ryzyka na rynku ropy, notowania mogłyby pozostać w strefie istotnej dla inflacji, a to mogłoby ograniczyć argument za cięciami stóp wynikający z zagrożeń dla rynku pracy.

Równolegle BofA aktualizował swoje szacunki tempa wzrostu gospodarki USA. Szacunek GDP tracking za II kwartał utrzymał się na poziomie 2,7% w ujęciu kwartalnym, po uwzględnieniu sezonowości i przeliczeniu na tempo roczne, według stanu na 10 czerwca.

W ramach tego obrazu final sales rosły o 2,4%, personal consumption o 2,6%, a inwestycje mieszkaniowe o 2,8%. Wydatki na sprzęt (equipment spending) wynosiły 4,1%, eksport i import odpowiednio 3,4% i 0,9%. W konsekwencji wkład eksportu netto pozostawał ujemny i wynosił -1,055 bln USD.

Bank utrzymał oficjalną prognozę wzrostu PKB na II kwartał na poziomie 2,5%. Szacunek tracking został skorygowany w górę względem wcześniejszej projekcji z 1 maja — wtedy wynosił 2,5%. Wsparciem był m.in. mocniejszy od oczekiwań odczyt danych o amerykańskich payrolls opublikowany 5 czerwca, który podniósł estymację do 2,8%. Później tempo nieco osłabło po publikacji danych o bilansie handlowym i zapasach z 10 czerwca.

BofA prognozuje też odczyt indeksu aktywności na poziomie 45,5, czyli minimalnie poniżej konsensusu (46) oraz powyżej majowego wyniku końcowego (44,8).