Goldman tnie ryzyko recesji w USA do 15% po porozumieniu z Iranem

Goldman Sachs obniżył prawdopodobieństwo recesji w USA w ciągu najbliższych 12 miesięcy do 15% po porozumieniu USA–Iran. Szef ekonomistów Jan Hatzius wskazał, że ograniczyły się ryzyka negatywne dla perspektyw gospodarczych, a jednocześnie poprawiła się odporność rynku pracy.

Według Goldmana wartość 15% odpowiada długoterminowej normie firmy i jest niższa od wcześniejszej wyceny 20%, przedstawionej tuż przed wybuchem konfliktu. Hatzius wiązał tę różnicę z poprawą sytuacji na rynku pracy, która nastąpiła od tamtego momentu.

Przy okazji korekty prawdopodobieństwa recesji bank nieznacznie podniósł prognozę wzrostu PKB na drugą połowę roku do 2%. Goldman uzasadnia to „pozytywnym sekwencyjnym impulsem” dla realnych dochodów konsumentów wynikającym z niższych cen gazu. Wskazuje też, że gospodarka nadal korzysta z boomu związanego z AI dzięki wyższemu majątkowi akcjonariuszy oraz z mocnych wydatków inwestycyjnych (capex).

Mimo bardziej konstruktywnego tonu Hatzius zaznaczył, że tempo wzrostu ma pozostać umiarkowane. Bank prognozuje, że realny wzrost konsumpcji gospodarstw domowych wyniesie jedynie 1,5%. Wygaśnie przy tym wsparcie z tytułu wyższych zwrotów podatków w drugim kwartale.

W zakresie inflacji Goldman spodziewa się spadku miesięcznej dynamiki cen konsumpcyjnych w ujęciu skorygowanym sezonowo w czerwcu, czemu ma sprzyjać spadek cen benzyny. Bank ocenia, że bazowy CPI (CPI po wyłączeniu m.in. kosztów energii i żywności) uśredni się na poziomie 0,17% w kolejnych trzech miesiącach.

Jeśli chodzi o politykę pieniężną, Goldman utrzymał bazowy scenariusz braku podwyżek stóp procentowych. Bank zwraca uwagę, że choć FOMC pod przewodnictwem Kevina Warsha okazał się bardziej jastrzębi (hawkish) niż oczekiwano, to w gronie tych decydentów, którzy zarysowują podwyżki, około połowa to prezesi regionalnych banków Rezerwy Federalnej bez prawa głosu.

Goldman zwrócił też uwagę na wyceny spółek powiązanych z AI, które są „obecnie wysokie nawet w stosunku do naszych optymistycznych założeń” co do wartości, jaką AI może tworzyć w kolejnej dekadzie. W efekcie rośnie trudność w uzasadnianiu kolejnych dużych wzrostów kursów akcji.