Berkshire Hathaway i Appaloosa wycofały się z UNH w tym samym kwartale

Berkshire Hathaway (NYSE:BRK.B) całkowicie zakończyło pozycję w UnitedHealth Group (NYSE:UNH) w I kwartale 2026. Równolegle David Tepper i zarządzana przez niego Appaloosa Management istotnie zmniejszyły swoje zaangażowanie w UNH w tym samym kwartale. W I kwartale 2026 udziały w UnitedHealth sprzedawał również Chase Coleman.

Mimo tych wyjść po stronie instytucji, analitycy pozostali relatywnie optymistyczni: konsensusowy cel cenowy wynosi 407,38 USD, a 22 analityków przyznaje ratingi „buy” lub „strong buy” przy jednym ratingu „sell”.

UNH nie prezentuje obrazu „złamanej” działalności. W I kwartale 2026 spółka wypracowała skorygowany zysk na akcję (adjusted EPS) 7,23 USD wobec 6,61 USD oczekiwań, przy przychodach 111,72 mld USD. Wskaźnik medical care ratio poprawił się o 90 punktów bazowych do 83,9%, a zarząd podniósł roczną prognozę skorygowanego EPS do poziomu powyżej 18,25 USD. Kurs UNH rósł o 22,66% od początku roku do 17 czerwca, a w ujęciu 12-miesięcznym o 32,82%.

Droga do tych wyników prowadziła jednak przez „kurczenie”. UnitedHealthcare straciło w samym I kwartale 2026 965 tys. członków w segmentach Medicare Advantage. Plan na 2026 zakłada dalszy spadek liczby członków o 2,3–2,8 mln w wyniku wyjść z nierentownych kontraktów. Odzyskiwanie marży dzięki redukcji bazy członkowskiej jest realne, ale ma inny charakter niż marża wynikająca z siły cenowej.

W tle decyzji inwestorów widać trzy czynniki obciążające perspektywy. Po pierwsze, wstępne ogłoszenia stawek na Medicare Advantage na rok 2027 okazały się poniżej oczekiwań. Ten sam katalizator wskazywano 17 czerwnia 2026, gdy SGA Global Growth Fund sprzedał cały pakiet UNH.

Po drugie, raport federalnego OIG z 12 czerwca 2026 opisywał odsetki odmów opieki po hospitalizacji w planach Medicare Advantage UnitedHealth w przedziale 51–80%, wyraźnie powyżej rówieśników. W tym samym tygodniu Fairview Health Services poinformowało, że zaprzestanie przyjmowania UnitedHealthcare Medicare Advantage w 2027, co ma dotyczyć ponad 11 000 pacjentów.

Po trzecie, odbudowa zyskowności Optum Health przebiega wolniej niż zakładał rynek. W I kwartale 2026 Optum wypracował zysk operacyjny 3,3 mld USD, wobec 3,89 mld USD rok wcześniej, mimo że w III kwartale 2025 dochód operacyjny spadł do 255 mln USD z 2,2 mld USD. Wycena forward P/E wynosi 22x, co jest relatywnie wysokie przy kwartalnym wzroście zysku na poziomie 0,7% i wzroście przychodów 2%.

Na co to wskazuje dla portfela emerytalnego? Wychodzenie instytucji nie przesądza automatycznie o „wyroku” na spółce. Berkshire potrafi redukować pozycje z powodów podatkowych, dotyczących koncentracji portfela oraz kosztu alternatywnego — bez wniosku, że firma jest nieuchronnie w złej kondycji. Tepper natomiast często i dynamicznie rotuje zaangażowanie. Jednocześnie UNH ma beta 0,65 i rentowność dywidendy 2,15%, co z definicji wspiera jej rolę jako defensywnego składnika.

Kluczowe pytanie brzmi, czy scenariusz wzrostu zakładający powrót marży do ścieżki sprzyjającej w 2027 jest spójny z tym, że dwaj doświadczeni inwestorzy najwyraźniej nie chcieli brać na siebie tego ryzyka. Rekomendacje i cele cenowe opierają się na założeniach dotyczących resetu marży z I kwartału 2026 oraz „czystego” marszu w kierunku 2027. Jeśli wstępne sygnały dla stawek Medicare Advantage na 2027 okażą się trafne, a rosnąca presja związana z kontrolą odmów przełoży się na spadek stawek lub wymusi konieczne zatwierdzenia, to będzie to wracało do kluczowego wskaźnika medical care ratio. To właśnie ten parametr sprowadził kurs UNH do 52-tygodniowego dołka na poziomie 228,48 USD.

Dla inwestora nastawionego na emeryturę wniosek jest węższy niż kopiowanie ruchów najbardziej znanych graczy. Bycza teza zależy od środowiska stawek w 2027, które dwaj wyrafinowani właściciele najwyraźniej przestali chcieć współfinansować w swoich portfelach — warto więc rozważyć, czy rajd od początku roku jest faktyczną poprawą, czy raczej efektem momentu przejściowego przed kolejnymi ograniczeniami.