Las Vegas Sands: słabsze wyniki w II kwartale i większy program skupu akcji mogą zmienić postrzeganie spółki

Las Vegas Sands Corp. podał wyniki za II kwartał 2026 r. Spółka zanotowała 2 986 mln USD sprzedaży, czyli nieco mniej niż rok wcześniej. Przychody wyniosły 3 154 mln USD.

Zysk netto z działalności kontynuowanej sięgnął 346 mln USD, a rozwodniony zysk na akcję (EPS) wyniósł 0,53 USD. To także poziomy niższe niż w poprzednim roku.

Po słabszym kwartale spółka zakończyła wieloletni program skupu akcji obejmujący 158 115 704 sztuk. Łączny koszt tej transakcji wyniósł około 8,07 mld USD.

Jednocześnie Las Vegas Sands podniósł pozostałe upoważnienie do dalszych odkupów akcji do 6 000 mln USD i rozciągnął je na okres do 2029 r. Spółka potwierdziła też kwartalną dywidendę w wysokości 0,30 USD na akcję.

W tle tych decyzji spółka nadal inwestuje w rozwój swoich obiektów w Makau oraz w Marina Bay Sands w Singapurze. Oznacza to, że z jednej strony kontynuowane są nakłady inwestycyjne, a z drugiej spółka dąży do zwracania części gotówki akcjonariuszom poprzez skup akcji i dywidendę.

W dyskusji inwestorów kluczowe pozostaje to, czy po modernizacjach zaktualizowane obiekty będą utrzymywać napływ klientów z wyższych segmentów cenowych i generować stabilną gotówkę. Jednocześnie pojawia się ryzyko, że wyższe koszty pracy oraz koszty remontów mogą dalej ściskać marże, czyli różnicę między przychodami a kosztami.

Las Vegas Sands wskazuje też prognozy na kolejne lata: do 2029 r. spółka projektuje 15,6 mld USD przychodów oraz 2,5 mld USD zysku. Taka ścieżka oznacza potrzebę 4,4% średniego rocznego wzrostu przychodów oraz wzrost zysków o 0,7 mld USD w porównaniu z poziomem 1,8 mld USD obecnie.

Na rynku część analityków zakłada bardziej ostrożny wariant. W ich prognozach do 2029 r. przychody mają wzrosnąć do około 15,3 mld USD, a zyski do około 2,3 mld USD, przy założeniu jedynie około 3,5% wzrostu przychodów rocznie. Najnowsze rozczarowanie wynikami może te oczekiwania albo wzmocnić, albo wymusić korekty.

Dla inwestorów ważne jest zestawienie tych scenariuszy: z jednej strony scenariuszy zakładających sprawne „wejście na pełne moce” po modernizacjach i utrzymanie rentowności, a z drugiej scenariuszy kładących większy nacisk na dłużej utrzymującą się presję kosztową i wolniejsze tempo odbudowy ruchu wśród gości, którzy wydają więcej.