Akcje Intela spadły o 21% w tydzień po opóźnieniach procesu 18A

Przez większą część 2026 r. akcje Intela (INTC) były historią powrotu w sektorze chipów — kurs więcej niż się potroił, bo rynek zakładał, że nowy proces produkcyjny 18A przywróci firmie przewagę technologiczną i doprowadzi dział foundry (produkcja kontraktowa układów) do rentowności.

W ciągu ostatniego tygodnia rajd się załamał. Akcje spadły około 21% i handlowano nimi przy cenie około 110 USD. To nagła zmiana dla jednej z najlepiej radzących sobie akcji w tym roku.

Najważniejszym czynnikiem, który zatrzymał wzrost, jest przesunięcie spodziewanych korzyści z 18A. Raporty branżowe sugerują, że wydajności (ang. yields) procesu 18A — czyli odsetek układów z linii produkcyjnej nadających się do sprzedaży — mogą nie osiągnąć poziomów dających zysk przed późną 2026 r. lub 2027 r., później niż zakładali byki.

To ma znaczenie, bo Intel wciąż traci na działalności produkcyjnej. W pierwszym kwartale 2026 r. dział foundry Intela wygenerował poniżej 200 mln USD przychodów od zewnętrznych klientów i odnotował wysoką stratę operacyjną. Niska wydajność to bezpośredni koszt — każdy układ, który schodzi z linii jako nieużyteczny, to zmarnowany koszt wafla, więc słabe yields jednocześnie uciskają przychody i marże.

To właśnie ten czynnik powinien najbardziej niepokoić akcjonariuszy. Pozostałe dwa dotyczą konkurencji i nastrojów rynkowych. Ten pierwszy trafia w sedno powodu, dla którego kurs rósł na początku roku.

Konkurencja od AMD w segmencie centrum danych również uderzyła. W pierwszym kwartale 2026 r. segment centrum danych AMD wygenerował 5,8 mld USD przychodów, czyli wzrost o 57% rok do roku. Intel w tym samym okresie osiągnął 5,1 mld USD przychodów w segmencie centrum danych, co oznacza wzrost o 22% rok do roku. To przejście boli, bo układy do centrów danych były przez dekady filarem pozycji Intela.

Jest tu jednak niuans: segment AMD obejmuje także przyspieszacze sztucznej inteligencji Instinct, czyli część przewagi wynika z układów graficznych. Jeśli patrzeć tylko na procesory serwerowe, Intel nadal dostarcza około dwóch trzecich jednostek, ale teraz zbiera nieco ponad połowę przychodów, bo AMD wygrywa sprzedażą droższych układów.

Trzeci impuls spadkowy nie wynikał bezpośrednio z Intela. Duży bank ostrzegł przed warunkami przypominającymi bańkę w spółkach AI, a rekordowy zysk producenta pamięci Samsung odczytano jako sygnał, że boom na pamięci może osiągać szczyt. W efekcie akcje spółek chipowych taniały szeroko.

Intel, już nadwyrężony własnymi informacjami, spadł mocniej niż wiele innych firm. Gdy sentyment odwraca się przeciwko całemu sektorowi, najbardziej niestabilne historie dostają najostrzejsze ciosy — a Intel właśnie dał rynkowi dwa świeże powody do obaw. Wyprzedaż zjadła w ciągu kilku dni mniej więcej jedną piątą wartości rynkowej spółki.

Czy spadek o 21% czyni Intela okazją? To nie jest oczywiste. Dwa z trzech wymienionych czynników można uznać za przejściowe: sentyment sektorowy zwykle odwraca się z czasem, a przewaga AMD w centrum danych, choć realna, nie była niespodzianką. Jednak opóźnienie 18A to inna kategoria problemu. Przesuwa ono w czasie jedyne zdarzenie, wokół którego budowano byczy scenariusz, podczas gdy dział foundry nadal spala gotówkę.

Po spadku Intel wciąż nie wygląda na tani. Spółka jest nieopłacalna na podstawie wyników za minione okresy, a jej akcje są wyceniane na ponad 100 razy oczekiwane zyski na najbliższe 12 miesięcy — znacznie powyżej szerokiego rynku, który handluje w przedziale niskich do średnich 20-tek razy oczekiwanych zysków.

Są też pozytywne sygnały: przychody Intela z centrum danych nadal rosną, dział foundry powoli pozyskuje zewnętrznych klientów, a 18A wciąż może wejść na ścieżkę rampy w rozsądnym czasie. Jednak rynek wyceniał scenariusz, w którym 18A zaczyna przynosić efekty jeszcze w tym roku, a to założenie właśnie zostało poważnie podważone. Potrzeba twardych dowodów poprawy wydajności 18A, zanim spadek potraktuje się raczej jako okazję niż ostrzeżenie.