Archrock (AROC) wygląda na w pełni wycenioną mimo luki wartości godziwej (DCF)

W ostatnich latach kurs Archrocka (AROC) wyraźnie się umocnił. Około 37,49 USD akcje znajdują się w miejscu, gdzie widać wyraźny podział wyceny: model oparty o zdyskontowane przepływy pieniężne (DCF) pokazuje istotny rabat do wartości wewnętrznej, natomiast tradycyjne mnożniki oparte o zyski sugerują, że spółka jest już wyceniana po „bogatszej” stronie.

Archrock dostarczył w ciągu 5 lat bardzo dużą łączną stopę zwrotu, około 4,7x. To zwiększa znaczenie pytania, czy obecna cena wciąż zostawia przestrzeń na atrakcyjne wyniki w dłuższym terminie.

Klucz do wyceny stanowi to, jak dobrze spółka zamienia bazę aktywów w stabilne przepływy pieniężne. Główne ryzyko polega na tym, że większe potrzeby kapitałowe albo słabsza ekonomika kontraktów mogą pogorszyć przepływy i zawęzić obserwowany rabat do wartości wewnętrznej.

W szerszych „kontrolach” wyceny Archrock otrzymuje 4 na 6 punktów, co wskazuje na obraz mieszany: nie wygląda to ani jak wyraźna okazja cenowa, ani jak jednoznaczne przepłacenie.

Model DCF: rabat do wartości wewnętrznej

W podejściu DCF szacuje się przyszłe przepływy pieniężne i dyskontuje je do dzisiejszej wartości. Dla Archrocka najnowszy dwunastomiesięczny wolny przepływ pieniężny (free cash flow) wynosi około 215,5 mln USD.

Model zakłada, że te przepływy będą dalej rosły. Po zastosowaniu dwuetapowego podejścia dla wolnych przepływów pieniężnych do kapitału własnego (2 Stage Free Cash Flow to Equity) wartość wewnętrzna wychodzi na około 55,84 USD na akcję.

Zestawiając to z kursem w okolicy 37,49 USD, wynika, że akcje handlują z rabatem rzędu około 32,9% względem wyceny DCF. Taka różnica sugeruje, że rynek nie w pełni uwzględnia profil przepływów pieniężnych wynikający z tego modelu. Jednocześnie wynik zależy od tego, czy spółka będzie konsekwentnie zamieniać bazę aktywów w wiarygodną generację gotówki.

W ujęciu stricte DCF Archrock jest więc postrzegany jako niedowyceniowy względem wartości wewnętrznej szacowanej tym modelem.

Dodatkowe sprawdzenie: mnożnik zysku P/E

Weryfikację można też zrobić na podstawie wskaźnika C/Z, czyli P/E (price to earnings), który pokazuje, ile inwestor płaci za 1 dolara zysku. Archrock jest obecnie notowany na poziomie około 20,4x.

Dla porównania średnia dla branży Energy Services wynosi około 27,3x, a średnia dla grupy porównawczej sięga około 70,9x. W prostym zestawieniu akcje nie wyglądają na „nadmiernie rozciągnięte” ani względem sektora, ani względem podobnych firm.

Jednocześnie szacowana „sprawiedliwa” wartość P/E dla Archrocka wynosi około 17,0x. Jeśli bieżące 20,4x porówna się z tym poziomem, to mnożnik zysku sugeruje, że akcje są wyceniane powyżej tego, co w ramach tego podejścia uznano by za rozsądne — nawet jeśli w prostych porównaniach do rówieśników nie widać skrajności.

Łącznie oznacza to, że w ujęciu P/E Archrock może wyglądać na przepłaconego w porównaniu z modelowym „sprawiedliwym” mnożnikiem zysków.

Co mogłoby uzasadniać dzisiejszą cenę?

Na tym etapie pytanie sprowadza się do tego, jakie oczekiwania dotyczące przyszłego wzrostu, marż oraz poziomu ryzyka musiałyby się spełnić, aby akcje były warte dziś wyraźnie więcej albo wyraźnie mniej.

W praktyce rozjazd między DCF a P/E sprowadza się do napięcia: model DCF wskazuje rabat do wartości wewnętrznej, podczas gdy rynek wycenia akcje tak, jakby część lepszych oczekiwań była już uwzględniona w cenie.

Najważniejsze pytanie inwestycyjne

Jeśli spojrzeć szerzej, obraz nie jest jednoznaczny. DCF wskazuje rabat, ale podejście oparte o P/E podpowiada, że względem „modelowego” mnożnika zysków akcje mogą być droższe. W tle pozostaje ryzyko, czy Archrock utrzyma zdolność do zamiany aktywów w stabilne przepływy pieniężne, bez tego, by większe zapotrzebowanie na kapitał osłabiało widoczny rabat do wartości wewnętrznej.